2. Мавзӯи ҳикоёт ва сабку забони нигоришоти нахустини адиб мавриди таваҷҷуҳи устодони адабиёт ва мунаққидон қарор гирифта, дар радифи камбудиву норасоиҳо арзиши эстетикии маҳсули ҳунару истеъдоди Сорбон дар ҷаласаҳои Иттифоқи нависандагони Тоҷикистон баён ва дар саҳифаҳои матбуот баррасӣ гардиданд. Ҳамчунин суханшиносон зимни таҳлили авзои куллии насри муосири тоҷик дар рисолаҳои илмӣ ва монографияҳо ба эҷодиёти Сорбон дахл намуда, аз ҷойгоҳи суханварии ӯ изҳори андеша кардаанд.

3. Сорбон яке аз нависандагони пуркори тоҷик буда, муаллифи ҳикояву повест ва роману ёддошт аст. Бо вуҷуди он ки асарҳо аз назари ҳаҷм, тафсилоти воқеаҳо, мавзӯъ, мазмун, мундариҷа, сужет ва композитсия аз ҳам тафовут доранд, нависанда ҳамчун адиби соҳибистеъдод тавонистааст, ки миёни таълифоти бадеии худ умумияти қонуниятҳои хоси сабку услуб ва равияи нигорандагии хешро ба вуҷуд оварад. Аз мазмун ва мавзӯъ маълум гардид, ки Сорбон ба эҷоди ҳафт навъи ҳикоя, аз ҷумла психологӣ, иҷтимоӣ – маишӣ, ахлоқӣ, ишқӣ, тамсилӣ, ёддоштии саршор аз руҷӯъҳои публитсистӣ ва ҳикоёте, ки дар сарҳадди новелла қарор доранд, тавфиқ ёфтааст.

Нависанда зимни повестҳои худ ба ташреҳи бадеии мавзӯю масъалаҳое, ки мардуми тоҷик дар садаи XX, амсоли босмачигарӣ, Ҷанги Бузурги Ватанӣ, ҳаракати оммавии ташкили колхозҳо ва дигар падидаҳои иҷтимоию сиёсӣ, ба он рӯбарӯ омадаанд, машғул шудааст. Тасвири образи комили зани тоҷик, муборизаю муқобилияти ӯ бо зуҳуроти моддию маънавӣ, муносибати мардуми кӯҳистон ба меҳнати дастаҷамъӣ, муаммоҳои ахлоқи иҷтимоӣ, тарғибу тавзеҳи арзишҳо ва муқаддасоти инсонӣ аз мавзӯоти меҳварии повестҳои Сорбон ба шумор мераванд.

4. Дар таҳқиқот ба таври иҷмолӣ ба муҳтавои романҳои адиб ва асари ёддоштии ӯ «Лоиқнома» таваҷҷуҳ гардидааст. Сорбон яке аз шахсиятҳои маъруфи насри муосири тоҷик аст, ки барои пойдорию ташаккули жанри роман дар адабиёти шӯравӣ ва даврони истиқлолият хидмат менамояд. «Лоиқнома» низ танҳо хотироти мунҳасир ба як чеҳраи адабӣ набуда, илова ба бозгӯии дӯстию рафоқати Сорбону Лоиқ, инчунин фарогири гирумонҳои муҳити маънавии солҳои 60-90уми асри XX маҳсуб меёбад.