«СОАТ 12 ШУД»

Ду духтар дар саҳрои пахта кор мекарданд. Дар ҳамин вақт марди тануманде рӯймол дар китф аз дур намоён шуд. Яке аз духтарон гуфт:
— Соат расо дувоздаҳ шуд.
— Аз куҷо донистӣ? — пурсид бо тааҷҷуб дигарӣ.
— Ана бин: сардори бригада аз хоб хест.

ШИКОЯТЧӢ

Марде ба таваллудхона омада аҳволи занашро пурсид:
— Писар муборак, — гуфт ҳамшираи шафқат.
— Ташаккур. Хӯш, вазнаш чӣ қадар?
— Расо се килограмм.
— Нодуруст. Нодуруст бар кашидаед! Ман шикоят мекунам!

«СОЛАШРО НАГУФТААМ»

Ба сардори идораи бинокорӣ иморати нотамомеро нишон дода, пурсиданд:
— Қачон гуфта будед, ки то якуми май ин иморат тамом мешавад.
— Гапатон ҳақ. Вале ман якуми майи кадом сол буданашро нагуфтаам.

ДАР ОИЛАИ ФУТБОЛБОЗ

— Дадош, чӣ шуд, ки имрӯз аз хоб ин қадар хушҳол хестед? — пурсид зани футболбози ӯҳданобаро.
— Хоб дидаам, ки командаи мо ба дарвозаи ҳариф як тӯб задааст.