Дар ин асно вай ба кӯпруки шикастае фурӯ рафт у ҳамсӯҳбаташ аз дасти ӯ дошт. Раис дар ин асно бо ангушт каллаашро ишора карда гуфт:
— Эй сабил! Ёфтам, ёфтам, дар бораи ба таври таъҷилӣ таъмир кардани ҳамин кӯпруки зормонда!

«ТАНҲО НЕ»

— Аз барои чӣ занатонро дар хона партофта, худатон ҳамеша кӯча ба кӯча тамошо карда мегардед? — пурсид шахсе аз марди оилабезор.
— Ба даҳонатон нигоҳ карда гап занед, — ҷавоб дод вай, — занам танҳо не, ҳафт нафар бачааш ҳам ҳаст!

МОҶАРОИ ХУШОМАДГӮЙ ВА БОДБЕЗАК

Хушомадгӯй ба назди вентилятор (бодбезак) омада, ба вай мушт бардошта аррос зад:
— Ту аз кадом гӯр баромади, ки нони маро нимто ва бозори маро касод кардӣ!

«МАРДҲО БА КУҶО КӮЧИДА РАФТАНД?»

Дар саҳро танҳо занҳо пахта мечиданд. Касе аз ноҳия омада, аз онҳо пурсид:
— Ҳой хоҳарон! Мардҳо дар куҷо? Магар ба ягон ҷой кӯчида рафтанд?
— Онҳо дар чойхона.
— Чӣ кор мекунанд?
Занон бо ханда ҷавоб доданд:
— Масъалаи ба пахтачинӣ ҷалб намудани занонро муҳокима мекунанд!