— Чаро об наовардӣ?
Бача гуфт:
— Ҳоло ки кӯзаро ношикаста бароят овардам, аз ман мамнун бош ва шукр бикун.
Модар фикр карду гуфт:
— Бале, ҳақ ба ҷониби туст, аммо ҷои шукраш холист.

МАВСИМИ ГЕЛОСЧИНӢ

Муаллим дар бораи навъҳои меваҷот дарс мегуфт.
— Фикр мекунам, ки вақти ангурканӣ ва гелосчиниро шумо медонед, — гуфт ба шогирдон. — Ба ман бигӯед, ки гелосро чӣ вақт бояд чинд?
Шогирде дар ҷавоб гуфт:
— Албатта, вақте ки боғбон дар боғ набошад ва саги боғбон ҳам дар наздикӣ ба чашм нарасад.

ОРОМ ШИН

Писаре ба иллати ҷанги падару модараш зиёд хаста шуд. Шабе писарак фарёд заду гуфт:
— Падарҷон! Ту генерал ҳастӣ, то ҳол чандин бор дар ҷанг ғалаба кардӣ. Ҳоло мехоҳӣ, ки медали дигар низ бигирӣ?
Дар ин вақт модари писарак гуфт:
— Бачам! ором бишин. Ман ҳам ҳеҷ камӣ аз ӯ надорам. Ҳоло ғалаба аз ман аст. Шояд ба наздиктарин вақт тамоми медалҳои ӯро худам соҳиб шавам.