Ҳаво серунтар омада, тану ҷони кас хоса ҳаловат мебарад. Ба рӯи дастархон дар косаҳои чинӣ шӯрбо оварда мемонанд. Бӯи хуши он дар фазои болои кат форам паҳн гардида, иштиҳои ман беихтиёр кушода мешавад. Саъдӣ:

• Дастмоли тоза биёрам, - гуфта, бозпас ба ошхона меравад.

Ҳамсари Хуросон ҳар ду писарчаашро гирифта, тарафи айвон мебарад. Дар он ҷо, дуртар аз мо, чун дар бадали рӯзҳое ки банда меҳмони ин хонадонам, дастархони дигар густурдаанд. Бибирухсора маро муроот карда, ба оҳанги таассуф мегӯяд:

• Ба иззатат расида натавонистем, Баҳодурҷон. Каму бешамонро ба ҳисоб нагир...

• Иззати одам аз ин зиёд намешавад, оча, - аз марҳамати ӯ каме хиҷолат кашида, даст ба ҷумча мебарам ман.

Мо секаса, гоҳо ба ҳам сухане радду бадал карда, хушу хурсанд акнун шӯрбо мехӯрдем, ки нахуст дар бари шифтавора суробаш падид омада, баъд, аз дунболаш як гурбаи зарди фарбеҳ, худи Суҳайло ба саҳни ҳавлӣ қадам мемонад. Хандон аст, ҳатто маълум, ки зиёда ҳаяҷон ҳам дорад.

• Ман набошам, гӯшатон тинҷ, роҳат мекунед, а? - мегӯяд вай аз дур.

• Бале! - дарҳол ҷавоб мегардонад Бибирухсора, ба қафо, ба ҷониби дугонааш лаҳзае назар давонда.

• Ҳар чӣ бигӯй, ихтиёрат, лекин аз ман илоҷи халосӣ нест.

• Медонам.

• Ё гумон мебуррдӣ, ки дигар намеоям?

• Баръакс - интизор будам, - худро озурда