Аз соғари чашми ёри худ мастӣ кун,
Бо мӯру малах табодули ҳастӣ кун,
Чун барги кафи Худо зи шох афтода,
Бо обу гиёҳу хок ҳамдастӣ кун.

Он кист, ки бо мову ту дар мо мезист,
Мегуфт ба гӯши мо гаҳе: ист, наист,
Чун дида кушодаӣ, набинӣ ӯро,
Чун дида набастаӣ, намедонӣ кист.

Қадри ҳама чиз дар набудан беш аст,
Гар нестӣ, дар ёди ту дилҳо реш аст,
Дар сабқати будану набудан чӣ аҷаб
Аз будани мо набудани мо пеш аст.

Ман бори дигар, бори дигар омадаам,
Бар бехабарон мисли хабар омадаам,
Ман дар дили худ паёми ишқ овардам,
Бар кӯйи шумо мисли саҳар омадаам.

Фарёди сукути ман ба гӯшат нарасид,
Ин бонг бар он дили хамӯшат нарасид,
Таркид аз ин садо хамӯшии фалак,
Ин бонги гарон ба гӯши ҳушат нарасид.

Бар вақт чу омадем, барвақт набуд,
Барвақт расидему дигар вақт набуд.
Чун вақт биёфтем, агар вақт набуд?
Гумкарда бикофтем, дар вақт, набуд.

Ман бол кушодаму паридам, рафтам,
Ман синаи вақтро даридам, рафтам.
Чун бол надорӣ, нараҳӣ аз ин дом,
Ман ҷон додам, бол харидам, рафтам.