— Чӣ гап? — дар таги дар бозистод Ғаюр.
— Э, Ғиёс, ту чӣ хел одамӣ? — Баъд ба Ғаюр рӯ овард: — Зуд ба меҳмонхонаи «Помир» рав. Як ҳамдеҳаат кофта омад. Модарат бетоб будаст.
— Модарам?.. Эҳ... Кай омада буд? — Ғаюр аз ин хабари ногаҳонӣ якбора дасту по хӯрд ва аз дасташ асбоб ба замин афтод, аммо вай даст афшонду чашм аз Мирзо наканда ба эзоҳи ӯ нигарон буд.
— Саҳарӣ... Тоз. Имшаб дар меҳмонхонаам, гуфт. Хонаи 36. Аз ёд набарор — 36.
Ғаюр риштарошакашро саросема шуста омаду либосашро пӯшида тозон баромада рафт.
— Кори нағз накардӣ, Ғиёс, — баъди рафтани ӯ Мирзо Ғиёсро маломат кард. Нигоҳи вай қаҳролуда буд. — Ин хел ташвиш ба сари ҳар кас меояд. Аз ёдат баромад ё қасдона нагуфтӣ?.. Агар қасдона нагуфта бошӣ, вой бар ҳоли ту! Ба ту ҳам одамон ҳамин хел муомила мекунанд, ҷӯра. Аз мукофоти амал халосӣ нест мегӯянд, дониста мон.
— Гап задан намехоҳам. Ба дилам задаст ҳамин ғӯли биёбонӣ. Як ман не, ана, Орифӣ ҳам аз бало бадтар мебинад. Ҳайдар кофтуков карда баъзе чизҳоро фаҳмидаст. А, Ҳайдар?
— Ҷим, ин гап аз хона набарояд, — гуфт Ҳайдар асроромез бо овози паст. — Роҳбарият маслиҳат доранд. Кайҳо боз таги чашм карда гаштаанд.
Гуноҳаш бисьёр будаст... Ҳозир лагандаш дар рӯи об лаппида истодааст. Ба ҳеҷ кас алҳол бӯяшро набароред, гапу кор дар пеш аст...