Оре, Ӯ меояд ва мегӯяд: Ба Худо, гиряҳои туро дидам, нолаҳоятро шунидам. Ва офтобро амр намудам, то ҳазор шаби туро рӯшан бикунад ва муждаи бахтро бароят бирасонад.

Дили ман беш аз ҳазор сол аст, ки Ӯро мехоҳад.
Дили ман беш аз ҳазор сол аст, ки Ӯро меҷӯяд.
Ва инро ҳама олам медонад. Агарчӣ маҳтоб як шаби зулмониро рӯшан намесозад ва офтоб боре башорати рӯзро намедиҳад.

Хандаҳои Ӯро дили ман дӯст медорад ва дар ин шаби бемоҳу ситора ба ёди он мегиряд.

Афсонаи меҳри Ӯро ба кӯдаконам гуфтам. Ва ҳеҷ яке аз равоқи баланди хона дигар себи сурхро нахост.

Ӯ мегӯяд: Ту худро дӯст медорӣ.
Оре! Охир, Ӯ дар ман аст.

Рӯз ҳазор шаб аст, ки рӯ наменамояд.
Ё аз рӯи зебои он Ёри ман шарм кард?
Ва ба чӣ коре дидор ӯро насиб гашт?

Ба бахти мани ошиқи зор имшаб офтоб рух намуд. Ва ба шукронаи хандаи бахт ҳазор шабро ба чоҳ афкандам.

Борон меборад, -мегӯяд кӯдакам. Ман аз тирамоҳ ёд намеораму шод мешавам, ки он борони раҳмат аст, эй Ёр.

Дарахтон ҳам дар ин тирамоҳ ҳама худро оростаанд. Хабари омадани он Ёрро кӣ овард?