Хушбахтӣ як рӯз номаи пур аз меҳри маро барои Ту мебарад. Аммо, медонам, Ту онро намехонӣ. Ва ҳам намепурсӣ он номаи кадом ошиқи бадбахт аст.

Чаро мардум рӯз мехонанд шаберо, ки Ту дар он офтоби рухатро наменамой?

Туро ҷон намегӯям, эй бартар аз ҷон, эй беҳтар аз ҷон! Ҷон, ки ҷовидонӣ нест ва ҳам эътибори зиндагонӣ.

Кист он, ки маро бо номи хушбахтӣ овоз медиҳад? Ба Худо, ман аз ин хона бо овози ӯ низ намебароям. Ва медонам ҳеҷ кас наметавонад бо номи он Ёр маро овоз бидиҳад.

Мегӯӣ дунёи ту зебо аст. Медонам, зебоиро мебинӣ, аммо намедонам чаро онро дӯст намедорӣ.

Ба шукри он, ки Туро ҳар рӯз мебинам, ҳар рӯзро ҳам дӯст доштаам.

Ба хушбахтии мо, эй ёри беҳтар аз ҷон, мардум рашк мебаранд. Шукр, намедонанд, ки хушбахтӣ низ аз рашки мо ҳамеша об дар дида дорад.

Дар он дафтараки зебои таронаҳоям Ту як таронаи pursӯзи дилро навиштӣ. Ва чаро он насӯхт? Ё зебоӣ наҷоташ дод?

Имрӯз хушбахттар аз ҳама рӯзи дигарам. Ин Ёр ба баҳор башоратам дод ва ин баҳор ба он Ёр.