Дар аморати Бухоро бошад муқобилони ҳамагуна навоварӣ ниҳоят зиёд буданд ва ҳукумати аморат бе розигӣ ва ҷонибдории руҳониён дар ин самт амалеро ба иҷро расонида наметавонист. Яке аз муҳаққиқони таърихи аморати Бухоро академик А. А. Семёнов навиштааст, ки руҳониён иттиҳоди ниҳоят қавӣ ва бо ҳам пайвасти аморат буданд, ғайр аз меъёрҳои шариат дигар чизеро қабул надоштанд ва муқобили ҳамагуна навовариву тағйирот мебаромаданд [15]. Моҳи сентябри соли 1917 А. Семёнов бо резиденти Руссия дар Бухоро оид ба масъалаи баста шудани мактабҳои усули ҷадид ба ҳузури амир Саид Олимхон мушарраф мешавад. Амир ошкоро изҳор менамояд, ки ба фаъолияти чунин мактабҳо дар қаламрави аморат зиддияте надорад, вале муқобилони асосӣ руҳониён бо сардории қозикалон мебошанд. Амир пешниҳод менамояд, ки аз номи ў бевосита ба қозикалон муроҷиат ва хоҳиш намоянд, ки мактабҳои усули ҷадидро набанданд. Аммо қозикалон Бурҳониддин бо баҳонаи он, ки ин мактабҳо дар дасти ҷадидон аст, аз ҳалли масъала даст мекашад [16].
Аввалин кўшишҳо барои ташкили мактаби усули нав дар аморати Бухоро аз тарафи тоҷир Ҷўрабойи Пирмастӣ соли 1900 ба назар мерасад. Ў дар гузари Пўстиндўзони Бухорои кўҳна мактаби хусусии худро ташкил дод, вале бо сабаби пуштибоне надоштан ва муқобилияти хурофотпарастон ин мактаб зуд баста шуд. Чанде пас Каипов ном тотор мактаби худро ба мактаби усули нав табдил дод, вале ин мактаб низ зери фишори руҳониён фаъолияти худро тез қатъ намуд. Нахустин мактаби усули ҷадиди тоҷикии Бухоро мактаби Мунзим ва Айнӣ буд, ки соли 1908 дар ҳавлии аввалӣ ташкил гардид.