• Ба, чӣ сабаб нарафтӣ, бачам? - нарм рӯ овард падар ба писараш.
• Саҳарӣ камтар дер монда, дар хона машқ кардам.
• Ҳалолбоз шав, ҷигарам. Ту бояд муҳофизатгари дигарон бошӣ!

Баъдан, либосҳои хонагӣ ба бар кард падар ва сӯйи меҳмон рафт. Мӯйсафед акнун бағал кушода, нусхаи Камолро бӯйид, ба пушти ӯ тап-тап зад. Ғами таҳбатах ба ёди дӯсташ Камол, оне, ки маҳфилҳо аз саодату якрӯйиш ҳусн мегирифт, рӯ зад. Бале, мардак ба ҳурмати ёри ҷонияш, ки қиссаҳои шабдарав мехонданд, - муҳити оплови ишонро то субҳи нав ҷудо медошт! - ҳасрат мехӯрд. Чӣ ҷойи дурӯғ, бачаи мӯйсафед барвақт ба шаҳр омадаву на ҳама деҳагиҳоро мешинохт. Лек дар бораи падарошнои бобои Расул бишнида буд. Марди шир ба ин дастур сухан кушод:

• Некӯисол буд Камол. Меҳмоннавоз, дасткушод, ятимпарвар. Барака ёб, зинда гардондӣ Камолро бо хушномнат.

Ва, мӯйсафед лабон фурӯ баст. Хаёле нигоҳаш ба думбураи бари девор часпид. Вазнин бархосту бидуни хомӯшии андӯҳҳо думбураро гирифта, созтар шишт. Вазир хурдакони бедорро даъват кард, ки биёянд ба ҳамнишинӣ. Сароғози оҳанг Саймуҳаммаду завҷааш Зулайхо, хешбачаҳо Аловуддин, Қурбоналӣ ва Фатҳиддин иҷоза хоста, ба давра пайвастанд. Медонистанд, ки Вазир на камтар аз меҳмон думбура менавозад. Аз фалаки ғарибону фақирон ва ясъадаҳо наво рехт. Ба гуфти меҳмон дар деҳи Ангур танҳо Камол муассиру гӯшнавоз менавохт. Мӯйсафед бадард наво мезад. Навои ӯ ба ғарибакони дур аз еру диёр пайғом мебурд. Мегӯӣ аз қисмати имрӯзиён бохабар будааст. Расул аз тахти дил менавохт. Навои дилчаспи эҷоди Камол буду дарзамон хона оҳангобод гашт. Нигоҳи мӯйсафед батаанниву маънодор саропои кӯдаконро Самеҳр палмосида, аз решаҳо чӣ омоле парваридан дошт. Аълон ба ҷуз оҳанг ёддошти пандомӯзе аз дӯст ҳадя оварда буд.

Духтаракон маҳин-маҳин мечарҳиданд, то дами бефараҳшавӣ. Меҳмон баихтиёр зарб дигар кард. Наво хитобаи ғаму ғуссаҳо шуд. Гулгунчаҳо як-як аз давра баромаданд. Мӯйсафед сарбасар бо андӯҳи Камол монд. Эҳ, агар Камол мебуд, маърака зеботар метобид... Бахти баргашта дилашро пора-пора кард, нолаву шеван ба ларзиши ду тори қиссагӯ печид. Меҳши бобоиро ҳаёлан валангор дид, фаҳлаи хокпоши онро тан абғору ҷоннисору рӯ ба фирор.