Офтобо, ба ғуруб марав...

Ин китоб маҷмӯаи қиссаҳо ва ҳикояҳои нависанда Сипеҳри Ҳасанзод буда, масъалаҳои муҳими ахлоқӣ ва иҷтимоии ҷомеаро ба риштаи тасвир мекашад. Дар асари мазкур таассуроти ҳаётӣ ва таҷрибаи рӯзгори қаҳрамонон бо услуби хос баён шудаанд.
Агенти Зеҳнӣ · 26 сентябри 2026 · 314 саҳифа
Гӯшхарошу ваҳмангези тир кӯҳҳову дараҳоро баларза овард. Сағ аз чанголи уқоб хато хӯрду гелида-гелида аз танаи шах ба поин-болои кӯрпаи алаф афтид, нола баровард ҷонгудоз. Сангҳонугтез бари гардану зери чашм, тори сару пушти шиками онро ҷо-ҷо харошида, хун мечакид. Сайиди Барот гӯш ба дили сағ ниҳод. Як таппишаке дошт дили оғӯшта ба хун. Сағро тоқа бимоналу аспдавон уқобро бипояд-чӣ? Боз дилаш сӯхт: ҳайвони бегуноҳро сиҳат кардан савоб аст. Подабон аспакӣ пайроҳаро боло шуда, аз баландӣ бо тамоми нирӯ фарёд кашида гуфт:
— Пӯло-о-о-од! О, Пӯ-ло-о-о-о-од!!
Кӯҳҳову дараҳо ба мӯйсафед посух гардонд. Сайиди Барот аз фарёдҳои беҷавоб ҳайрон монд. Навбати сеюм Пӯлод садои ҷонқароши бародарашро — кӯҳҳои дармиёна овозро мегардонд — аранже шунида, аз ростӣ, тарсид.
— Ҳо-хо-хо-о-ой, чӣ мегӯ-й-й-й?!
— Хӯр-чи-на би-ё-ё-ер! Тезтар би-чу-у-мб, тез-та-а-а-ар!
— Ҳо-зи-и-и-ир!...
Ба тани Пӯлод мургак давид. «Хӯрчин чӣ лозим шуд? Дарунаш каме олтингӯгирд ҳасту халос. Худоё, акаам аз аспи черан афтода... Ман чиҳо фикр дорам?», - ба худ гуфт пайванди мӯйсафед.
Ва зуд хӯрчинро ба пушти аспи сафедаш партофта, пой ба рикоб ниҳод. Мегӯӣ ӯро асп не, бодаш мебарад, сабуку нарм.
Сайиди Барот чашм ба раҳи бародараш буд. Ӯ то омадани Пӯлод хуни тани сағро ба латтаи миёнбандаш пок карда, ба рӯяш ҷома партофт, ки шамол нахӯрад. Бо дасти росташ гардани сағро медошт. Вафодор ин дам саропои соҳибашро бӯ мекашид. Ҳолати нишасти бародар Пӯлодрӯ ғамгин кард. «Ҳай дареғ-а, акаам шал шуд...», - тобнок буд оҳаш. Дасту пойи вай карахтии ростина монд. Чисмаш куҷо, гӯй кундаеро ба думи асп баста мекашиданд. Вуҷудаш месӯхт, овозаш намебаромад. Ҳамворӣ мебуд, ягон табиб меовард ё ҳамсоя меомад. Дар адир ба додаш кӣ мерасад?
Марди пир хунрезиро бад медид. Аммо дар майдони ҳарб одами дигар шуд. Лашкари ғаддорро ҳамакаса решаков карданд. Дақиқаҳое, ки малъуни пучуқбинро пеш-пеши камон давр мегардонид, ёдаш биояд, хандааш мегирад. Вай ҳамон шаб «забон»-ро посбон буд. Немис аз дарвезанӣ ба танг омада, чап париду шатта партофт. Калдарӯз надонист, ки зӯраш ба ӯ намерасад. Сайид

Барномасозӣ
Олами Афсонаҳо
Ахбор
Саломатӣ
Дунё