Офтобо, ба ғуруб марав...

Ин китоб маҷмӯаи қиссаҳо ва ҳикояҳои нависанда Сипеҳри Ҳасанзод буда, масъалаҳои муҳими ахлоқӣ ва иҷтимоии ҷомеаро ба риштаи тасвир мекашад. Дар асари мазкур таассуроти ҳаётӣ ва таҷрибаи рӯзгори қаҳрамонон бо услуби хос баён шудаанд.
Агенти Зеҳнӣ · 26 сентябри 2026 · 314 саҳифа
- Андаруни коҳдони Шумо нолиши бузи мо меояд.
Мардаки бузков бо занаки хомфарбеҳ якпал-якпал омаданд. Аз он ки Гулхумори шаттоҳ тарсу мехонадаш ва ё беғайриатинашро пагоҳ пеши ҳамсояҳо масхара медорад, пеши даромад. Бевазани пойлуч кай парво дошта, ки камбағал чӣ мековад? Сулама чарогаки дасташро ба роҳи дарвозаи коҳдон гардонд. Нолиши паст-пастаке ба гӯш мерасид. - Шунидӣ, хола?
- Чӣро?
- Нолиши буз ё азони одам.
- Метарсӣ?
- Не.
- Дарунтар бирав.
Бузков паси дари коҳдон ранг бохт. Магар ӯ аз баҳри бузковӣ баромада буд? Ҳамшафати коҳдон, паноҳтар аз чашмон, бегазанд аз барфу борон оҳӯри хари бӯр воқеъ аст. Бевазану ҳамкалӯшҳо аз ёд рафтаву Сулама ранҷу кулфат ва дуди оҳу дардашро чун кафки собун обӣ карда буд.
Пиразанҳои ҳамсоя саъй карданд, ки Гулхумора ба роҳи покизагӣ биёранд. Ҷамоаи занҳо дар хонаи ӯ дидор диданд. Дар фаҳми зарифон, ҳатто ҷуҳуд аз мусалмониш рӯзи ҳашр ҳамсафи умматони паёмбари ахирзамон мехезад. Баъди ҳолпурсӣ кампире дока аз пеши рӯ бардошта, бо остини васеҳаш худро шамол дода-шамол дода гуфт:
- Барои чӣ намоз намехонӣ?
- Хона намедонам...
- Душворӣ надорад, бихоҳӣ, ёдат медиҳем.
- Поҳоям ба лаби гӯр расида, нав ёд мегирам?
- Ҳушта дар ҷояш бигир.
- Адои қарз буд, гуфтему рафтем.
Нолиши дигарбора садо дод. Бевазан Суламаро тунгӣ зад, ки дарро боз кунад. Ва бузков зулфайнро кушода, чарогакро ба гӯшае гиронд. Рӯи коҳрезаҳо одамсурате чӯлида, ҳиққас мезад. Ин писари соҳибхона буд, ки пештарако аз беадабӣ дунболагир дар коҳдон дарашро бастаанд.
Мегӯянд, дар ҳамин коҳдони тираву тор, шаби ҷумъа, писаракро зиён ёр шуд. Авзоаш дигаргун, ҳарчӣ-ҳарчӣ мегуфт. Бевазани

Барномасозӣ
Ахбор
Олами Афсонаҳо