Ҷони мӯйсафед сӯхт, танаш дард кашид. Латифи хаставу бемадор аз ғояти мастӣ афтид. Хонадорон айб нашавад гуфта то бероҳа бардошта бурдандаш, ки ҳама ҷоро ифлос кард. Пирамарди баобрӯ ба ин нохалафӣ тоб наоварда, тарқи маърака кард.

Шамсия дар танӯр нон мебасту аз дарвоза чашм намеканд. Чӣ сирре медонист, ки ба ҳеҷ кас намегуфт. Ё аз ифшои он ба навъе мешармид. Занаки сипоҳ гоҳ-гоҳе дандонҳои тиллоашро мелесиду механдид. Ҳамсояҳо ношинампашро бо Латиф аз серчогӣ-чаккоқии Шамсия медиданд. Ҳолӣ дасту остин барзада, мечунбад, фаришта менамояд. То дӯсту душман бибинанд, ки хизматгорасту чор инкелаш бутун, боз чӣ мефорад Латифро? Лоғарияшро аз даргоҳи парвардигор медонад.

Ҳамсояҳо ба ёрӣ шитофта, занҳои дасткушод чизаке савго меоварданд. Духтарон аз паси деворҳо ба каду басти Шавкат назар андохта, сӯҳбатшон мефурӯхт, аммо аз нигоҳи мардум мекебиданд. Аз дур чашмони обнашонро об медоданд. Ва ҳамин ки раҳгузаре аз назди дарвоза мегузашт, зул худро канор мекашиданд.

Амаки Субҳони Зумуррад дар қасобӣ таҷрибаандӯхта буд. Вай бо фармуди соҳибхоназан дарҳол тайлокро аз мех кушода, ба сабзазор бурдаш. Бо кӯмаки се тан онро базӯр ба замин хобонда, поҳояшро бастанд. Чонвар чизеро фаҳмида, якмаром баос мезад, ба шиддати тангни чон почак ёзонда, бандро таранг мекашид. Қасоб кордро азнав чарҳ кашида, ба дамаш ояе хонду сари ҷонварро сӯйи қибла гардонда, батезӣ сараш бибрид. Сипас, боназокат корд давонида, пӯсташро ҷудо сохта, гӯшташро болои кундае пора-пора карда, чандбора шуст ва ба лаганҳо андохта, намакаш зад.

Занҳо болои нонҳои чаппотии нав аз танӯр канда каме об пошидаву ба духтарон медоданд, ки пеши меҳмонҳо бибаранд. Ошноҳои Шавкат оташи таки чойҷӯрро тезонида, бозори ҳангомаро метафсониданд. Амаквачаи соҳибхона аз куҷое ҳофизе кофта оварда буд. Одамон се-чортанӣ сӯҳбат меоростанд. Табох намаки гӯштҳоро чашида, ба деги калони обаш нима меандохташон. Ҳофизе асбобҳои барқиашро ҷӯр сохта, аз раҳи тақлид «Ба абрӯи ту қасам, ёд мекунад дили мо»-ро мехонд. Даста як навбат сароид. Аз оташи тез деги дугӯша ба ҷӯш омад. Талҳири соҳибхона найвандонро ба ташвиш андохта буд, ки куҷо рафтану кай омаданашро ҷӯё шуданд.