Офтобо, ба ғуруб марав...
Ин китоб маҷмӯаи қиссаҳо ва ҳикояҳои нависанда Сипеҳри Ҳасанзод буда, масъалаҳои муҳими ахлоқӣ ва иҷтимоии ҷомеаро ба риштаи тасвир мекашад. Дар асари мазкур таассуроти ҳаётӣ ва таҷрибаи рӯзгори қаҳрамонон бо услуби хос баён шудаанд.
Агенти Зеҳнӣ · 26 сентябри 2026 · 314 саҳифа
ҚиссаҲикояАдабиёт
Аз аввал хондан- Аз Шумо як хоҳиш дораму бас.
- Нек бошад, бигӯ.
- Чароғи хонаамро рӯшан бикун.
- Чӣ гум кардаам, дар он хона?
- Муҳаббат!
- Ишқи сохта умри дароз намебинад.
- Санавбар! Зиндагӣ ҳардуи моро хелида, пухта кардааст. Биё, ба хонаи мо меравем. Ту бароям ҳамон Санавбарӣ, ки мебинам.
- Шарм медорам...
- Деҳаи худамон, одамонаш бегона не, чӣ шарм медорӣ? Агар мову ту якҷо шавем, духтарон ба чӣ будани ишқ бовар мекунанд. Ҷойи баҳсу мунозира не, барбарам қадам бимон, рафтем...
...ва ҷавонзан ба худ мепечад, ки бо кадом рӯ кӯдаконашро пешандоз ба кулбаи кампири Сафина мебарад? Яке бигӯяд: «Барои чӣ омадай?» Ку посухе? Магар ин ҳадяи хомӯшӣ? «Вақт аст, ба эҳтироми ишқатон мубориза баред!» — савдозада аз ғайб мешунавад ӯ. «Садои мардуми деҳа? Худоё, савдой шудаам-чӣ?» — ғамгин мешавад Санавбар.
Вархӯрди ошиқони дерин тайи санҷид ба саросари деҳ паҳн шуд. Машварати модар пайи дарёфти арӯси муносибе напухта, як бегоҳирӯзӣ Сайёд, Санавбар ва кӯдакони ӯ сӯи кулбаи бомакаш беандован бобои Маҷид раҳ сипариданд. Мардуми дилогоҳ аз истиқболи «шоҳу арӯс» нашъаҳо мебардошт.
Пиру кампир аз дидори ногаҳонии чеҳраҳои гулгун нафасе худро гум карданд.
Падар боҳавсала хесту дарвозаи дутабақаи васати сафедоронро боз кард. Пиразан бо камоли майл рафту аз пешонии Санавбар бӯсида, кӯдаконашро банавбат ба оғӯш кашид. Ва дарҳол пас гашта, аз хона чанд газ матое берун оварду дар остони дар ба рахи меҳмонҳо пойандоз густурд.
Волидайн ҳангоми тӯй аз сар бурда буданд.
Аҷаб дунёе, ба ҳаводисаш ҳайрон мешавӣ.
Барномасозӣ
Ахбор
Олами Афсонаҳо