• Ҳозирако меояд.
• Хонаи кӣ омадаст ӯ?
• Табобатгирӣ, пояш дард мекунад.
• Кӣ шикаста пойӣ очаам?
• Худаш дард баровард.
• Мебаремаш хонаи худамон, а?
• Албатта, бо Марҷонаву очаҷонаш дастобадаст хона меравем.
• Ба маро гоҳворача меорӣ?
• Ба хона баргардем, рафта аз хонаи бобои усто - Нусрат гоҳворача харида меорам.
• Нини ҳам меорим?
• Кокулчадор нини меорамат.
• Баъд, нинима «алла» бигӯям?
• Ҳо, чӣ номаш мемонӣ?
• Умеда! Очаam нинира дида, хурсанд мешавад, а? Нинии кокулчадор!
• Аз очаат ҳадя бигир, хурӯсаки қандин мебарӣ.
• Урра-а-а-а! Хурӯсак мехӯра-а-ам!

Бархе аз одамони таки дарахтонро муколамаи ширин писанд афтод, ки ошкору ниҳон ба чеҳраҳошон ханда давид. Духтараки савғобар омад ва ба Насим «хоб аст» гуфту шитобон рафт. Аз камхунӣ беҳаракату беёд монда бошад? Ба пиндори шавҳар Сокина дерест ба дарди ҳавову ҳавас гирифтор, ба замин раҳ намегардад. Дар деҳа ингуна туиндраву саркаш набуд. Шавҳарашро иззат мекард. Аз бозе ба шаҳр кӯчида омадаанд, муносибаташ сардӣ гирифт. Насим маслиҳат бидиҳад, занак осмонро сӯз дода, кори хулашро мекунад. Фарзандон калон шудаанд, аз ӯ ҷудоӣ мушкил. Он рӯз мабод, ки чун парастуе ба нӯлаш лою хас кашонида, дар оғози баҳор лона месозад, барои ҷигарбандонаш ба куҷоҳое рафта, моиндар биковад. На, метарсад аз он рӯз!

Ҳӯ, ана, духтараки сафедпӯш аз ошёнаи дуюм бошаст мефурояд. Ба навъе ҳаросон аст. То назди тахтаи дарича расид, ки мардак зоҳиран чанд карат ҳаётро тарк гуфту боз равон дарёфт. Нигоҳи савғобар маломатгари саропои Насим буд. Шукр, тасмаи тӯрхалтан дасташ ба дасти духтарак беқоҳиш раҳо хӯрд.

Интизорӣ не, овозаҳои бесарнӯк мардакрова хаёлӣ кардааст. Холлиё диққаташро чизи дигаре рабуда буд. Ҳамболини мӯяҳош даври сарбаста, аз гӯшаи абрӯвон вусма чакидаву лабонаш супсурх