ба бодбезаке худро шамол дода-шамол дода, дар долони шифогоҳ ҷунбон-ҷунбон пайдо шуд. Омаду танҳо бо Марҷона вархӯрд. Даме баъд ба девор вази андохта, аз нӯки по то тори сари шавҳарашро чашм давонду лабпуртак зад ва бақароҳат рӯ тофта гуфт:

• Куртаи наваш нахаридӣ, хасис?
• Ҳаминаш нағз-ку, боз хубтараш мехарам.
• Муттаҳам! Пулҳота ба мурдашӯра мондай?!

Пизишкини навбатдор аз гуфтори зан тақлид бардошта, ба ҳоли зори мард механдиданд. Насим медонист, ки ҳамсараш ба «ҳофизӣ» пардозад, ба халосгар зор мешавӣ, бас намекунад. Оҳу, ду-се балегӯ дарёбад, ҷонаш медамад ва «оҳанг»-ро дар пардаи болоӣ, шӯхтар менавозад. Мардак аз фармоиши пизишкон - доруҳои ноёб пурсон шуд, ки ба устухондард буданаш эътимод қавӣ ҳаст ё на? Зан ба ин меҳрубониҳо нимгурма «ту илми тиба бомба мефаҳмӣ!» посух гардонду ҷунбон-ҷунбон сӯйи ҳуҷраи хобаш рафт. Духтарак аз дидори модар носер, падари ғамбемор дилу ҷигараш ғалбер ба роҳи омадашон пас гаштанд.

Фоли Насим рост баромад. Ба хона расидан замоно Марҷона хунгоси гиряро бардошт. Гоҳе себи рахшони шохаи дарахт, гаҳе олучаи норасида, ҳамзамон паррандаи болафшону шабонгаҳ ситораи осмонро мехост. Падар як талаби духтарҷаро ба сомон оварду зимни хоҳишҳои баъдина нотавон монд. Ва пардаи сиёҳи шаб тӯр бофту ҷигарҷӯшааш осудагӣ наёфт. Хоҳ модари бешафқат навозишаш медошт. Марҷона ба гиря хоб рафт.

Рӯйдоди айём одамро тарбия мекунад.
Се моҳ пеш Сокина ҷавонзани бегонаеро хона оварда, фаҳмонд, ки «ӯ мусофир аст аз Кафказ, се-чӯр рӯзак меҳмонӣ омадааст». Насим чизе нагуфт, балки хурсанд шуд. Меҳмон меҳмон аст. Рӯзи дармондагӣ ба касе сарпаноҳ додан аломати одамият хоҳад буд. Ва дарзамон ба дӯкони меваҷот шитофта, майда-чӯйда харид. Меҳмонро иззатдор карданд. Саҳару беғаҳ аз кайфияти ҳолаш чӯе мегашт, ки худро дар хонаи «худӣ» ҳис бикунад. Вале рӯзи чорум...

Сокина дастархони шомгоҳиро хонамона орост. Якҷо таъом ошомида, пасонтар мардак бархост. Саргузашти чор дарвешро хонда-хонда ғанабаш бурд. Нисфи шаб, гӯё шоҳиде тунгӣаш зад ки «Эй, марди гаранг! Рост ба санҷакӣ дар бираву одоби ҳамболлинатро бо чашмонии сарат бибин, хулоса барор.»