«АГЕНТ»

Солхӯрдагон мегӯянд, ки раҳбарони зираку доно ба пуштибонии хеш дар маҳалҳо «худиён»-ро мегузоштанд, ки сирри хона ба кӯча набарояд. Овоза ба ҳақиқат даромехт, ки Раҳими Зард аз чунинҳост.
«Паҳ, наход як деҳотӣ то марказ робита дошта бошад? Боз ба кӣ, ба Хрущоф-а!?»

Момои Мафтунбии бузакӣ дошт сафед, бешоҳ, каҷпо ва ахлу хушризк. Шабон осуда мехуфт, моли дунёро амонат мегуфт. Ҳамсояҳо бадаш медиданд, ки «кампири қонунӣ, ба думи ҳақ часпидааст! Ҳеҳ, Худоро ёд кардӣ, бас, куҷоро адолат мековӣ?...»

Шабе, Раҳими Зарди бало дуздона гом бардошта, паси тирезаи пиразан кӯчид. Дили шунид, ки Мафтунбӣ намоз мехонаду ба росту чап тобхӯрон мегӯяд:
— Ассалому алейкум... Кривоходко!
— Ассалому алейкум... Кривоходко!

Раҳими Зард, ки аз пушти хабаркашӣ ночиз муздаке мегирифт,
гӯш ба шишаи тиреза мебарад.
Ҳар кӣ гӯяд: ку қиёмат ай санам?
Хешро бинмо: «қиёмат ин манам!»

Ӯ талаффузи кампиракро айнан менависаду ба НКВД бурда месупорад. Рӯзи дигар момаи Мафтунбиро ба милисахона мебаранд. Пиразан мегиряд, аммо метарсонандаш.
— Намоз мехонӣ?!
— Кӯрсаводамат.
— Чӣ рӯта сиёҳ мекунӣ. О, қиёмат гуфтай-ку?!
— Кӣ гуфт?
— Агенти Хрущоф!
— Ҳофизаам заъф гирифтааст.
— Кривоходкоаш кӣ?!
— Э, намедонам-е, зану мард ба ҷойи бисмиллоҳ номи ӯро мегиранд. Рӯзи интихобот ба ӯ овоз медодаем...
— Бигӯ, ки Худо ҳаст ё не?
— Худо... бачам... м-м... нест.
— Милиса гӯгирдковӣ мебарояд. Кампир шарфан пояшро аз дур