Чашмони фаттонаш шарораи шодӣ мерахшид. Ҳайфо, се тани омада таслими се ақидаем. Оё аз рӯи одоб аст мавзӯи сӯҳбатро пешакӣ мушаххас кардан? Неку бадро ба ақл мешиносӣ. Нав беморро ба таҷомхӯрӣ таблиғ мекунам, ки зани амакам суханро аз даҳонам кашида, мегӯяд:

• Сиҳатшавияш даргумон, момои Сайрам ҳамин хел касал дошт...

Аз алфози бемаънии беқарор мешавам, ба худ мепечам. Мӯйдарози беақл кӯшишотамро ба бод дод. Сабраш надошт, ки рӯҳияи бемор ба хушӣ тавсифа бипазирад. Ва якбора ба чеҳраи парисони духтари сарвқомат лашкари ғам ҳамла овард. Рӯшан буд, ки дар давоми ҳаёти мустақил рӯзи беҳ надидааст. Хотирпареш оҳанги рафтан кард. Ин алам бас набуд, ки зани амакам ниятӣ мошинёриву якбора бурданашро хост. Беморро ба ҷояш бишондаму сӯйи мӯйдароз лутфомез ханда задам, ки аз соддалавҳиш бигзарад.

• Ҳай-ҳай, беғайрат-е, - рӯ мегардонам ба бемор. - Мехоҳӣ, дардатро муайян бикунам? «Ҳа», ки бошад, кафи дасти чапатро кушо. Аз хатҳои тақдир мефаҳмам ранҷу азобатро.

• Кадом хатҳо? - лабпуртак мезанад зани амакам.

• Хатҳои кафи дастан.

• Ҳунари фолбинӣ ҳам дорӣ? - нимтабассум мекунад Маҳтоб.

• Қорат набошад, ором биист, даст начунбонда.

Ба кафи дасти шиками ширмоҳиранг сафеди ӯ бодиққат менигарам. Набзаш бошад, монанди дили ғунҷишк метапад. Дурӯғ не, ҳини муҳассили Донишгоҳи Маскавшаҳр буданам як ҷуҷуди бухорой китоберо аз бахши чеҳрашиносӣ тақдимам дошт. «Хатҳои пешониву кафи дастон намоёнгари шебу фарози сарнавишти одамонанд...» - хонда будам аз он.

Хатҳои кафи дастони Маҳтоб хира-хира намудоранд. Мазмун, дар боби умраш ба ҷуз кудуратфизоӣ чизе нашояд гуфт. Вале ба хотири олиҳан усн гуфторям дигар мешавад, нақш мебозам. Болои хатҳои кафи дасти сафед ангушт давонида, асрор меҷӯстам.

• Эҳе, фоли ту нек аст! Дам назан, фоли ту нек аст.

• Аз куҷо донистӣ?

• Хатҳои кафи дастон ростанд, пас умри дарози пурфайз мебинӣ, пеши дӯсту душман мӯҳтоҷ намешавӣ. Оянда зиндагиат хуш мегузарад. Як норасоӣ дорӣ.