Ҳошим ГАДО:

КИ ЗӮР, ҲАМОН ҒОЛИБ АСТ

Шояд хонандаи Ҳошим Гадо эрод бигирад, ки чаро ман ишқро дидан надораму таҳқир мекунам. Не, ман таҳқир накардаам. Боре шабона аз баҳри савоб ба телевизион нигаред. Мебинед, ки дар шабакаҳои ҷаҳонӣ чӣ қадар шармандагиву бетамизиҳо нишон медиҳанд. Ё маҷаллаҳои хориҷиро бингаред, куҷост он ишқ вақте расвогиеро онҷо расм гирифтаанд, ки аз тасвири он шарм медорам.

Лаънат ба ҳамин хел ишқ. Шахсан ман туф кардам ба чунин ишқу ошиқӣ. Ё муҳаббати мард бо мардро ташвиқот мекунанд. Ин барои онҳо ҳодисаи муқаррарист ва баъзеҳо расман никоҳ ҳам мекунанд. Ман нафрат дорам ба чунин ишқу муҳаббат ва ҳаёти интихобкардаи одамон.

Дар Россия маҷаллаест бо номи «Ещё». Боре дар ин маҷалла мақолаеро хондам ва мағзи суханро, ки то ин вақт гумон мекардам бо хокистар пур намудаанд ҷое пайдо шуд ва тамоми ҳастиям бедор шуд. Дар мақола оид ба бетамизиҳои гузашта ва аз ҳад гузаронидани одамон бо фоҷиа ба охир расидани умри онҳо сухан мерафт. Далелҳои аҷибе оварда шуда буданд, ки дар ҳақиқат ба муносибатҳои одамон вобастагӣ дошт. Шояд ин гуфтаҳо далели худро дошта бошад?

Дар ин маҷалла боз хондам: Дар оилае падару модар духтарчае доштанд ва духтарашон саги дӯстдоштае низ дошт. Дар аввал шояд шумо пурсед, ки хайр чӣ бадие дорад дар хона нигоҳ доштани ҳайвони хонагӣ. Аммо инҷо калимаи русии «НО» ҳаст. Волидон бехабару духтарча бо саги дӯстдоштааш алоқаи ҷинсӣ мекунад. Рӯзе ҳангоми чунин муносибат олоти саг дар духтар дармемонад ва духтар фарёд мезанаду мадад мепурсад. Ҳамсоязан овозро шунида ба мадад меояд. Он манзараро дида ҳамсоя қариб аз ҳуш меравад. Зуд ба волидони духтар хабар медиҳанд. Волидон ин ҳолро дида чӣ кор карданашонро намедонанд. Сагро аз духтар ҷудо кардан хостанд, аммо саг бо ғурроси худ касеро наздикшавӣ намемонд. Духтурро фарёд карданд. Табиб сагро доруи хоб дода ором намуд ва бо азобе онҳоро аз ҳам ҷудо кард.

Магар ин нишонаҳои рӯзи қиёмат нест?
Дунё боз чиро интизор аст, ки ба охир мерасад. Бояд ҳайкали издивоҷи сагу духтарро гузошт, ки дигарон гиребони тавба доранд ва каме бошад ҳам ба худ оянд.

Давоми қисса ...

Падару модари духтар хостанд сагкуро парронанд ё дар хонаи сагони бесоҳиб супоранд, то духтарашон дигар ин шармандагиро такрор накунад.

Духтар бо тамоми ҳастӣ онро рад кард ва волидонро бо худкушиаш тарсонд. Минбаъд чӣ шуд? Оиди чунин ҳолатҳо каме бадтар қисса хоҳем кард, ҳоло бошад оиди ишқу муҳаббат каме сӯҳбат карданием. Оё муносибати одаму ҳайвонро ишқу муҳаббат номидан мумкин аст? Оё ин нишони охири дунё нест?