Масалан, иқтисодчии Ҳиндустон Дипак Лал чунин мешуморад, ки назорати давлатӣ аз болои иқтисодиёт тамоюлҳои ниҳоят номатлубро ба вуҷуд меоварад, ки ба тараққиёти истеҳсолот халал мерасонад, ихтилофотро ба вуҷуд меоварад, хароҷоти калонро талаб мекунад ва он бояд барҳам дода шавад. Дигар «аксулинқилобчиҳо» чунин мепиндоштанд, ки назорати давлат аз болои иқтисодиёт ҳам ба сиёсатишавии мутлақи ҳаёти иқтисодӣ ва ҳам ба ривоҷи фасод оварда мерасонад.
Дар давлатҳои Осиёи Ҷанубу Шарқӣ дар тӯли якчанд даҳсолаҳо назарияҳо ва консепсияҳои гуногун истифода шуданд. Дар асоси омезиши онҳо, дар ниҳоят, ҳукуматҳо платформаҳои иқтисодиро таҳия карданд ва нақшаҳоеро таҳия карданд, ки бомуваффақият амалӣ карда шуданд.
Яке аз маъмултарин назарияҳо дар чоряки охири асри 20 назарияи постиндустриалӣ буд. Ҳарчанд истилоҳи «ҷомеаи постиндустриалӣ» бори нахуст соли 1958 аз ҷониби ҷомеашиноси амрикоӣ Д.Рисман ба истилоҳ ворид шуда бошад ҳам, вале баъдтар ҳамватани ӯ Д.Белл ин мафҳумро аз ҷиҳати назариявӣ асоснок кард.
Ӯ консепсияи таҳлили ҷамъияти тараққикардаи худро ба миён гузошта, ҷараёни ташаккули сохти нави ҷамъиятиро дар шароити пешрафти босуръати илм ва дастовардҳои технология тавсиф намуд. Дар монографияи худ «Ҷамъияти ояндаи постиндустриалӣ.
Таҷрибаи пешгӯии иҷтимоӣ» (соли 1973) вай пешниҳод кард, ки дар навбати аввал ба инкишофи илм, технологияи нав, ташкили истеҳсолот, баланд бардоштани нақш ва сифати маориф диққати калон дода шавад.