Дар луғати Оксфорд инноватсия маънои ҳама гуна равиши нав ба тарҳрезӣ, истеҳсол ё маркетинги маҳсулотро дорад, ки боиси бартарии навовар ё ширкати ӯ нисбат ба рақибон мегардад. Ин ногузир ба зудтар дар амал истифода бурдани комёбиҳои илму техника водор мекунад. Навсозӣ на танҳо ҷузъи муҳими рушди иқтисодӣ аст, балки он хусусияти ҳам раванди истеҳсолот ва ҳам ба фурӯш баровардани маҳсулотро ба таври назаррас тағйир медиҳад. Дар даҳсолаҳои охир маҳз навовариҳо дар ҳама гуна намуди соҳибкорӣ имконият медиҳанд, ки аз рақибон дар бозори ҷаҳонӣ пеш гузаранд ва илова бар ин, суръати рушди иқтисодиёти кишварро то андозае пешакӣ муайян мекунанд. Аммо, ба назар гирифтан лозим аст, ки тайёрӣ ба марҳилаи навбатии навоварӣ вақти муайянеро талаб мекунад, ки дар давоми он суръати афзоиш метавонад паст шавад.
Хусусияти хоси иқтисодиёти нав мавҷуд будани шабакаи зичи муносибатҳои байниҳамдигарӣ мебошад.
Баланд бардоштани дараҷаи истеҳсолот дар як корхона аввал ба натиҷаҳои фаъолияти онҳо таъсир мерасонад, аммо баъд дар натиҷаи вобастагии ҳамдигари воҳидҳои иқтисодӣ ба ин ҷараён тамоми шабака ҷалб карда мешавад. Мисоли равшан ин интернет аст, ки ба шарофати рушди технология дар саноати компютерӣ аввал дар соҳаи алоқа ва сипас дар аксари намудҳои фаъолияти иқтисодӣ паҳн мешавад.
Модели худии ташаккули ояндаи постиндустриалӣ дар баъзе кишварҳои ОҶШ ва дигар мамлакатҳо коркард мешавад.