Ин на танҳо ба худи ин кишварҳо, балки ба тамоми низоми иқтисоди ҷаҳонӣ ва муносибатҳои иқтисодии байналмилалӣ низ зарар расонд.
Аммо раванди муқобил низ ба монанди тамоюли глобалӣ ба иҷтимоикунонии ҳаёти иқтисодӣ, рад кардани ҳуқуқ ба моликияти хусусии номаҳдуд ва ҳуқуқҳои гурӯҳи хурди ширкатҳо ва бонкҳо барои назорати иқтисоди ҷаҳонӣ рушд мекунад. Ин тамоюли нави охири асри XX ва аввали асри XXI-ро нодида гирифтан мумкин нест.
Дигар тамоюлҳои нав ин экологикунонии истеҳсолот ва тақсимот, гуманизатсияи умумӣ, васеъ кардани доираи иштироки коргарон дар корҳои ширкат мебошанд.
Низоми муносибатҳои иқтисодии ҷаҳонӣ ҳамчун якпорчагӣ танҳо дар асоси нави технологияҳои иттилоотӣ ташаккул меёбад. Ҳамзамон, инсоният бештар дарк мекунад, ки мушкилоти муҳимтарини тамаддун - ҳифзи сулҳ ва амният, коҳиши муқовимати низомӣ, беяроқгардонӣ, рушди ҳуқуқи инсон, фарҳанг, таъмини амнияти экологӣ, рафъи бӯҳрони озуқаворӣ дар аксари кишварҳо мебошад; аз ин фаҳмиш шуури табақаи хурдтарини элитаи сиёсии ҷаҳонӣ "қафо мондааст", ки дарк накардани он ба нигоҳ доштани ноустувории ҷаҳонӣ мусоидат мекунад.
Принсипҳои ҳамкорӣ ва вобастагии мутақобила Рушди муосири ҷаҳонӣ тамоюлҳои пурқудрати ҳамкорӣ ва вобастагии мутақобила ва ҷаҳонишавиро муайян мекунад, ба он ҳаракати умумӣ ба сӯи ҷаҳони ягона, ба ҳам алоқаманд, ба ҳам вобастагӣ ва дар ҳар як қисми он ҷаҳони бештар рушдёфта ва аз ҷиҳати иҷтимоӣ одилона, ҳамкорӣ хос аст. Имрӯз мо шоҳиди пайдоиши тамоюли глобалии тадриҷан ташаккул ёфтани як ҷомеаи ягонаи иҷтимоию иқтисодӣ бо принсипҳои ба таври иҷтимоӣ нигаронидашуда, ниҳодҳои пешрафтаи демократӣ мебошем, ки дар он кишварҳои гуногун метавонанд дар соҳаҳои иқтисодиёт, фарҳанг, сохтори сиёсии ҷомеа, дар муоширати инсонӣ бо ҳам зич ҳамкорӣ кунанд.