Ҳаракати омилҳои истеҳсолот Барои кишварҳо на танҳо истифодаи фаровонии баъзе омилҳо ва кам будани омилҳои дигарро барои ба роҳ мондани содирот ва воридоти баъзе молҳо ва хидматҳо, балки содироти омилҳои барзиёди мавҷуда ва воридоти омилҳои камбуди истеҳсолот мақсаднок мебошад. Кишварҳои аз сармоя танқисӣ дошта онро аз хориҷа фаъолона ҷалб мекунанд, қувваи кории зиёдатии баъзе кишварҳо кӯшиш мекунад, ки дар дигар кишварҳо истифода шавад, давлатҳои дорои илми пешрафта технологияро ба ҷойҳое мебаранд, ки чунин технология вуҷуд надорад. Ҳаракати байналмилалии омилҳои истеҳсолот на танҳо аз талабот ва пешниҳоди ин омилҳо дар кишварҳои гуногун, балки аз ҳаракати онҳо, монеаҳои гуногуни ҳаракати омилҳо ва бисёр нуқтаҳои дигаре, ки ба ин ҳаракат халал мерасонанд, вобаста аст.
Бо вуҷуди ин, ҳаҷми ҳаракати байналмилалии омилҳои истеҳсолот бо ҳаҷми тиҷорати байналмилалӣ дар як сатҳ қарор дорад. Дар ин асос назарияҳои тиҷорати байналмилалӣ ва ҳаракати байналмилалии омилҳои истеҳсолот сохта мешуданд, ки дар боби 2-юми дастури мазкур баррасӣ шудаанд.
Модели давраи ҳаёти маҳсулот аз ҷониби Раймонд Вернон таҳия шудааст. Мувофиқи ин модел, маҳсулоти нав аз чор марҳилаи давраи ҳаёт мегузарад (баъзан панҷ марҳила ҷудо мекунанд): I - ҷорӣ кардан дар бозор; II - афзоиши фурӯш; III — камолот (IV - сершавии бозор); IV (V) коҳиши фурӯш.
Давраи байналмилалии ҳаёти маҳсулот барои ширкате, ки бори аввал истеҳсоли онро ба роҳ мондааст, каме фарқ мекунад: I — истеҳсоли монополӣ ва содироти