маҳсулоти нав; II — пайдоиши маҳсулоти шабеҳ дар рақибони хориҷӣ ва ҷорӣ намудани онҳо ба бозорҳо (пеш аз ҳама ба бозорҳои кишварҳои худ); III — баромади рақибон ба бозорҳои кишварҳои сеюм ва мутаносибан коҳиш додани содироти маҳсулот аз кишвари пешрав; IV
— баромади рақибон ба бозори кишвари пешрав (ҳамчун марҳилаи имконпазир).
Ширкати пешрафтаи технологӣ метавонад ба ҷорӣ кардани маҳсулоти дигар дар лаҳзаи пайдоиши рақобат аз ҷониби истеҳсолкунандагони нав шурӯъ кунад, шояд ҳатто ба онҳо патент барои истеҳсоли маҳсулоти кӯҳнаи худро фурӯшад. Аммо, дар сурати зиёд шудани таҳдиди содирот, роҳи дигари ба роҳ мондани истеҳсолот дар хориҷа вуҷуд дорад, ки давраи зиндагии маҳсулотро дароз мекунад, алахусус дар марҳилаҳои афзоиш ва камолот хароҷоти истеҳсолот одатан коҳиш ёфта, боиси паст шудани нархи маҳсулот ва афзоиши имкониятҳо барои тавсеаи содирот ва ба роҳ мондани истеҳсоли хориҷӣ мегардад. Аммо дар муқоиса бо содироти мол, истеҳсолот дар хориҷа аксар вақт фоидаовартар аст, зеро хароҷоти тағйирёбандаи камтар, имкониятҳои гузаштани монеаҳои гумрукӣ, тақвияти мавқеъ дар мубориза бо монополияҳои хориҷӣ ва ғайра мешавад.
Технология ва ҳаракати он байни кишварҳо (интиқоли байналмилалии технология) як қатор моделҳои назариявиро ба ҳаёт овард. Ҳамин тавр, тибқи модели ҷаҳиши технологии иқтисоддони амрикоӣ Майкл Познер, сохтани технологияи нав ба кишвар монополияи муваққатӣ дар истеҳсол ва содироти молҳои ба ин технология асосёфтаро медиҳад. Дар натиҷа, кишвар дар омили истеҳсолӣ ба монанди технология (дониш) бартарии нисбӣ дорад. Ин идея дар модели дигари давраи ҳаёти маҳсулоте, ки Вернон таҳия кардааст, истифода шудааст.