Дар нутқи Роҳбари давлат дар Иҷлосияи XVIII Шӯрои Олии кишвар пешниҳоди ҷиддие роҷеъ ба таҳияи Консепсияи сиёсати хориҷӣ ва ҷойгоҳи Тоҷикистон дар ҷомеаи байналхалқӣ садо дод. Эмомалӣ Раҳмон бо ишора ба он ки «ҳар гуна сиёсати давлат дар ниҳояти кор дифоъ аз манофеи миллист», иброз дошт, ки «ҳадди ҳунари сиёсатмадорӣ дар арсаи ҷаҳон дарёфтани мувозинати оқилона ва одилонаи манофеи мухталифи давлатҳост». Роҳбари давлат зимни ин панҷ ҳавзаи манфиатҳо ва ҳамкориҳои ҷумҳуриро мушаххас намуд.
Ҳамин тариқ, гуфтан зарур аст, ки тарҳи умумии сиёсати «дарҳои боз» тадриҷан шакл гирифта, пас аз он ки барои ҳамкориҳои васеъ имконият фароҳам омад, Роҳбари давлат иброз дошт, ки кишвараш ин сиёсатро пеш гирифтааст.
Роҷеъ ба моҳият ва мазмуну мундариҷаи сиёсати хориҷии ҷумҳурӣ Роҳбари давлат зимни суханрониҳои худ чанд нуктаро зикр карда буд. Аз нигоҳи Эмомалӣ Раҳмон сиёсати хориҷии давлат чун «идомаи мантиқии стратегияи комплексӣ ва бисёрҷабҳаи давлат ва сохторҳои дахлдори он дар тӯли солҳои истиқлолияти кишвар» дониста мешавад, ки «таъмини манфиатҳои миллӣ, пеш аз ҳама озодӣ, истиқлол, амният, субот, шароити мусоиди пешрафту тараққӣ ва рушди Тоҷикистон ҳамчун субъекти мустақили низоми навини робитаҳои байналмилалӣ ҳадафи марказӣ ва усулии он мебошад». Ба андешаи ӯ низоми навини равобити байналмилалӣ имрӯз ҷиддан тақозо дорад, ки Тоҷикистони соҳибистиқлол муҳимтарин ҳадафҳои миллии худро дар асоси стратегияи фарогир ва санҷида амалӣ намояд. Аз ин хотир муайян гардид, ки сиёсати хориҷии Тоҷикистон, ки «қабл аз ҳама ба фароҳам овардани шароити созгор ва мусоид барои инкишофи иқтидори моддиву маънавии кишвар равона шудааст, бояд бо тақозои вазъи зудтағйирёбандаи ҷаҳони имрӯз, таҳлилу баррасии равандҳои ҷадид дар муносибатҳои байналмилалӣ, ҷустуҷӯ ва дарёфти роҳу василаҳои беҳтарини татбиқи манфиатҳои миллӣ ва тақвият додани фазои дӯстонаи ҳамкориву равобит бо кишварҳои дигар пеш бурда шавад».
Роҳбари давлат чунин тасмимгириро аз як ҷониб ба равандҳои ҷаҳонӣ, бахусус, ҷаҳонишавӣ, ва аз тарафи дигар ба манфиатҳои миллии давлати худ ва ҷойгоҳи он дар ҷомеаи байналмилалӣ алоқаманд кардааст. Вобаста ба ин Эмомалӣ Раҳмон соли 2006 зикр карда буд, ки «татбиқи стратегияи минтақавӣ ва байналмилалии Тоҷикистон дар шароити ниҳоят ҳассос, мураккаб ва зудтағйирёбандаи ҷаҳони оғози асри XXI ҷараён мегирад, ки равандҳо ва тамоюлоти он ба мазмуни таҳаввули ҳастии иҷтимоии кишвар ва мардуми мо таъсири амиқ ва рӯзафзун доранд ва хоҳанд дошт».