Эй дӯсти меҳрубон, рӯзи қиёмат он рӯз аст, ки тамоми одамон ва ҷонварон хоҳанд мурд ва тамоми дунё фано хоҳад шуд. Кӯҳҳо тарқонда шуда, монандӣ пашмҳо ба ҳаво парида мегарданд. Ситораҳо канда шуда меафтанд, ғараз ҳар чиз реза-реза шуда, фано мегардад.

Эй Карими корсоз, тамоми инсонҳо ва ҷонварон чӣ гуна хоҳанд мурд?

Замоне, ки Ҳазрати Исрофил алайҳиссалом дар сур медаманд, овоз он қадар сахт ва даҳшатнок мебошад, ки аз садамаи он ҳамагӣ хоҳанд мурд ва ҳар чиз реза-реза шуда, фано хоҳад шуд.

Ё Худои меҳрубон, Қиёмат кай меояд?

Қиёмат омаданӣ аст, лекин вақти саҳеҳи онро ба ҷуз ман касе намедонад. Оре, ин қадар ки маълум аст, рӯзи ҷумъа ва ба таърихи даҳуми муҳаррам хоҳад шуд. Ман тавассути пайғамбар баъзе нишонаҳои онро муайян кардаам.

Нишонаҳои Қиёмат кадомҳоянд?

Замоне, ки дар дунё гуноҳ зиёд шудан гирад ва мардумон падару модари худро нофармонӣ намуда, ба онҳо сахтӣ кардан гиранд ва бар амонат хиёнат шудан гирад ва созу суруду рақс ва раққосӣ зиёд шавад ва пасиниён бузургони пешинро бадгӯй кардан гиранд, чӯпонҳо ва мардуми пасту ноқобил мансабҳои бузургро соҳиб шаванду мардуми беилм пешво, бидон ки Қиёмат наздик омадааст.

Баъд аз Ҳазрати Муҳаммад салаллоҳу алайҳӣ васаллам кадом пайғамбар меояд?

Ё дӯсти фурӯтани содиқи ман, пайғамбарӣ ва нубувват бар Ҳазрати Муҳаммади Мустафо салаллоҳу алайҳӣ васаллам хатм шуда. Баъд аз вай касе, ки даъвии пайғамбарӣ кунад, он ширк аст ва куфр аст.