Ҳазrati Эшони Алааспа, ки дар ҳамсоякишлоки шумост, ман ҳакки фатво додан надорам. Ба шумо зарур аст, ки ба пеши он кас равед. Ва мардум ҳиҷолат кашида, аз нав ба пеши бобои Эшон меоянд.

БАРБИН – МУРИДИ БОБОИ ЭШОН

На афғонему не турку таторем,
Чаманзодему аз як шохсорем.
Тамизи рангу бӯ бар мо ҳаром аст,
Ки мо парвардаи як навбаҳорем.

Боре сарбозони тоҷик охирҳои солҳои 1929-1930 ба пеши Ҳазрати Эшон як кумандони русро меоваранд, гарданаш каҷ шуда, чашму рӯяш низ фалаҷ шудааст. Муридони Ҳазрат бо нафрат ба сарбозон менигаранду бо ситеза мегӯянд:

• Дигар одами бемор наёфтед, ки ин истилогари бединро овардед, ҳамин ҷо омада моро бехонаву дар, сарсон карданду масҷидҳомона ба хок яксон сохтанд, баред гум кунед!

Сарбозон ҳиҷолат кашида, ба кумандон ин гуфтаҳоро тарҷума мекунанд. Кумандони рус бо раҳму шафқат имдодхоҳона ба дари ҳуҷраи бобои Эшон нигариста, ашк мерезад. Ҳамин вақт бобои Эшон аз дар баромада, гуфт:

• Ҳамаи мо, хоҳ гандаву хоҳ хуб, бандаи Аллоҳ таҷоло ҳастем, ҳар кас дар он дунё назди Холики ҷаббор новобаста ба ирку нажод аз амали хеш ҷавоб мегӯяд. Бахусус барои табиб шахсияти мариз муҳимоте надорад, баччам, - ва се бор бо тасбеҳаш ба пушти бемор нарм-нарм зада афзуд, - баредаш шифо меёбад.