Паём аз мавсими шодӣ гирифтам,
Гули сурӣ фиристодӣ, гирифтам.
Зи рухсори ҷаҳонтоби ту, Наврўз,
Нахустин бўсае додӣ, гирифтам.

Биё Наврўз, бар ҷонам асар кун,
Дарахти умри манро пурсамар кун,
Ба ман бинмой аёми ҷавонӣ,
Шарори синаамро бештар кун.

Агар як сол н-оӣ, даҳр пир аст,
Ба номат сад қасам, дунё ҷазир аст,
Машав ғамгин агар ҷашнат нагиранд,
Ки номат сархату туғрои шеър аст.
БАҲОРИ ОРЗУ

Васфи меҳнат хомаам дорад, тараб ёри ман аст,
Дар канори зиндагӣ ҳамрози ғамхори ман аст.

Аз дами ҷонбахши ў дорад баҳорам хуррамӣ,
Дар баҳори умр зиннатбахши гулзори ман аст.

Аз насими гулшани таҳқиқ ҷонам тоза аст,
Шукр гўям, ғунчаҳо бишкуфта аз хори ман аст.

Андалеби хомаам бесавт дорад сад наво,
Ин таҳайюр аз нигоҳи чашми дилдори ман аст.

Он чи дар гўши муҳаббатпарварон хуш мерасад,
Андар ин даврон агар донанд, гуфтори ман аст.

Навпарастиҳо намеояд зи дастам, дўстон,
Лек андар шеъри нав таъсири ашъори ман аст.

Дасту пое мезанам афтода дар баҳри арўз,
То дури нав бар каф ояд, гарчи озори ман аст.

Шодам ин, ки тозагулҳои баҳори орзу
Ҳар яке бо ранги нав зеби чаманзори ман аст.