қабул кунад, ки чун Ғаззолӣ ба Бағдод расид, фармони Ҳақ таъоло дар марги ӯро дарёфт, на тадбири мадраса бояд кард. Имрӯз ҳамон тақдир кунад»1.

ПАЙВАСТАН БА ҶОВИДОНАГОН
(505 ҳ./1111 м.)

Муртазо Забидӣ поёни зиндагии Ғаззолиро дар муқаддимаи хеш бар шарҳи «Эҳёу улуми-д-дин» бо нақли гуфтаҳои дигарон нек нигоштааст, ки тарҷумаи бахши аввали он чунин аст: «Гуфтаанд, ки авқоти худро пайваста ба тиловати Қуръон ва ҳамнишинӣ бо соҳибдилон ва гузоридани намоз машғул медошт, то ҷумоди-у-охири соли 505 ҳ. (1111 мелодӣ) фаро расид. Ва дар китоби «ас-Субот инда-л-мамот» навиштаи Ибни Ҷавзӣ омадааст, ки Аҳмади Ғаззолӣ бародари Ҳуҷҷатулислом гуфтааст: «Рӯзи душанбе ба ҳангоми субҳ бародарам вузӯ сохт ва намоз гузориду гуфт: «Кафани маро биёваред». Оварданд. Гирифту бӯсид ва бар дида ниҳоду гуфт: «Самъан ва тоатан ли-д-духули ала-л-малик». Он гоҳ пои хешро дар ҷиҳати қибла дароз кард ва пеш аз баромадани хуршед роҳии биҳишт гардид».

Фахруддин ибни Асокир, муаррихи шомӣ, гуфтааст: «Рӯзи душанбе чаҳордаҳуми ҷумоди-у-охири соли 505 ҳ. ([18-уми декабри соли] 1111 мелодӣ) бар раҳмати Ҳақ пайваст ва дар беруни рӯстои Тобирони Тӯс ҷасадашро ба хок супурданд»2.

1 Макотиби форсии Ғаззолӣ. – С. 44-45 2 Муртазо Забидӣ. «Итҳофу-с-содати-л-муттаққин». Ҷ. 1. – Бейрут. – С. 11.