Қомати ту росттар ё сарв ё гуфтори ман?
Васли ту дилҷӯйтар ё шеърҳои нағзи ман?
Ҳаҷри ту дилсӯзтар ё нолаҳои зори ман?
Меҳру маҳ рахшандатар ё рои ман ё рӯи ту?
Осмон гардандатар ё ҳӯи ту ё кори ман?
Въздан ту кӯҷтар1 ё пушти ман ё абрӯват?
Қавли ту беаслтар ё бод ё пиндори ман?
Сабри ман кам ё вафои некувон ё шарми ту?
Хубии ту бештар ё андӯҳу тимори2 ман?
Чашми ту хунрезтар ё чарх ё шамшери шоҳ?
Ғамзаи ту тезтар ё теғ ё бозори ман?

ТААҶҶУБ

Яке аз санъатҳои бадеӣ санъати тааҷҷуб аст. Шоир дар вақти тасвири ягон лавҳаи бадеӣ бо роҳи тааҷҷуб ва ҳайрат чизеро мепурсад ва ӯ аввал фикри пештараи худро рад карда, баъд бо роҳи изҳори сифат ва хислатҳои чизи аввал рад кардашуда матлаби худро собит мегардонад. Ҳамин усули тасвирро санъати тазҷҷуб меноманд.
Мисол аз Унсурӣ:

Нест Монӣ абр, пас чун боғ аз ӯ Артанг3 шуд?
Нест озар бод,4 пас чун боғ аз ӯ шуд пурингор5?
Чун дарахти гул, ки ҳарчанд абри наврӯзаш ҳаме Бештар шӯяд мар-ӯро, бештар гардад нигор.
Пеш аз ин аз гул гулоб омад, ҳаме в-акнун нигор К-аз гулоб ояд ҳаме гул, нодир6 аст ин рӯзгор.

Унсурӣ:

Гар на мушк аст, аз чи маънӣ аз сари зулфайни ёр Мушкбезу мушкбӯю мушхрангу мушкбор?
Гар дили моро набаст, аз худ чаро шуд банд-банд?
В-ар қарори мо назад ӯ худ чаро шуд барқарор?
Гар нашуд абрӯш ошиқ, аз чӣ бошад кӯзпушт?
В-ар на маҳмур аст чашмаш, чанд бошад дар хумор?
Ҳеҷ кас дидаст моҳе, к-андар ӯ сунбул дамад?
Ҳеҷ кас дидаст сарве, к-офтоб орад ба бор?

РУҶУЪ

(Бозгашт)

Санъати руҷӯъ ё бозгашт аз он иборат аст, ки нависанда тасвири худро бо калима ва ибораҳои боз ҳам барҷаставу латифтаре иваз ва тасҳеҳ кардани мешавад. Нависанда дар

1 Кӯҷ — дуто, хам, кач.
2 Тимор — ғамхорӣ, нигоҳубин, таъмин.
3 Артанг — бо намудҳои арҷан, жанг, арсанг ба маънои китоби пурнақшунигори Монии рассом.
4 Озар — оташ.
5 Пурингор — пурнақш.
6 Нодир — камёб.