феъл исм сохтааст: Аз падараш ғайр аз хӯрок ва пӯшок чизи дигареро надидааст (С. Айнӣ, Куллиёт).

Суффикси -пона.

Суффикси -пона аз исм исми нав месозад, ки таъинот ва бо асоси худ дар чӣ гуна муносибат буданашро мефаҳмонад:

Ангуштпонаи чашмаш калон-калон ҳаст-мӣ? («Садои Шарқ»). Қутбия дар вақте ки ин суханҳои охирини худро мегуфт, остини Ҳамдам-фӯрмаро боло карда, соиди симини дастпонаи зариндори то оринҷ кушодаи худро ба дасти ӯ монда хомӯш монд (С. Айнӣ, Ғуломон).

Суффикси -тарин

Суффикси -тарин (-тар) дар исмсозӣ ба суффикси -пона ҳамвазифа мебошад:

Ба ангуштҳои дастҳои инҳо ангуштаринҳои зарнарди ёқутнигин гузарониданд... (С. Айнӣ, Ғуломон). Ин ангуштарин аз ханҷари дудамаи шумо бурротару қобилтар аст (С. Улуғзода, Пьесаҳо).

Суффикси -ол

Суффикси -ол аз исм исми нав месозад, ки ба асоси он аз ягон ҷиҳат монанд буданашро ифода менамояд:

Оҳуи ман дар чанголи паланг (С. Улуғзода, Калтакдорони сурх). ...хоҳ-нохоҳ савор шуда аз дунболи ӯ афтоданд (С. Айнӣ, Ғуломон).

Суффикси -вора

Суффикси -вора (-вор) аз исм исми нав месозад, ки хусусияти таъинотӣ дорад:

Дар гӯшаш гӯшвораи тилло, ки онро занон ҳалқаи балдоқ мегӯянд (П. Толис, Повесть ва ҳикояҳо).

Ба чашмат барги сабзи навбаҳорӣ
Дурахшон буд мисли гӯшворе.
(М. Турсунзода, Ас. мунт.)

Суффикси -ақӣ

Ба воситаи суффикси -ақӣ аз калимаҳои тақлидӣ исм сохта мешавад:

Барно тайёр ба ҳуҷум тайёр шуд: ӯ дасти росташро тамом ёзонда ва пас бурда кашидаву кушода ба гӯшхонаи Махдум як торсакӣ зад (С. Айнӣ, Куллиёт).