Хуршедро зи чашми тари мо шинохт гарм,
Афлокро зи синаи мо бозтар гирифт.

Хуршедро тафовути ёди Замин набуд.
Метофт, ончунон ки битобад ситораро.
Дилгармтар зи дидаи мо хонае наёфт,
Дилбозтар надид фалакро зи боми мо.

Пушташ кабуди химчаи нури ситора монд,
Баски фалак бо тангии сардаш фишурд беш.
Дар сандалии синаи мо пой бурдааст,
Дорад ба чўғи лолаи дил дасти сарди хеш.

---

Маяки лола монд чун таҳи меғ,
Роҳгум зад сафинаи Юнон.
Миср аз обастани дигар вомонд,
Рим афтода шуд зи чашми ҷаҳон.
Мағзу дил монд аз тапиш, аҷабо!
Тан ба таппиш даромаду бархост.
Шиками ин ҷаҳон даҳон во кард,
Нутфаи бомба андар ў шуд рост...

---

Арўси сафедаро хумори лола гирифт,
Ва пардаи шабро дарида,
Бо либоси шаб, ки аз гиребони бозаш.
Доғи бўсаҳои домод ба сари синааш метофт,
Пойи луч,
Аз бағали шоҳи Хуршед.
Ба пуштаҳо гурехт.
Мўйи зарди сапедабўси таги сари домод мондаи ў
Ба кашиш даромад,
То Хуршед бедор шуд,
Ва давид аз паи Сапеда.
Суросури ширини арўсу домод оғоз гирифт.