Зеҳн
Ҷоми Симурғ

Зиё Абдулло 10.12.1948 дар ноҳияи Қубодиён таваллуд ёфтааст. Маҷмўаи шеъру достонҳояш бо номҳои «Кафи хок» (1982), «Дарё» (1985), «Ҳамдарди хуршед» (Тарҷума ба русӣ, Маскав, 1988), «Фурўғ» (1990), «Лоластон» (се достон, 2003) «Лонаи урёни арвоҳ» (романи манзум (2003), «Бодгиреҳ » (2006) ба чоп расидаанд.

Агенти Зеҳнӣ · 6 октябри 2026 · 186 саҳифа

Шеър
Аз аввал хондан

Олимоне ки мори Заҳҳоканд
Низ бинӣ ба дўши донишгоҳ.

Баҳри пул мехўранд мағзи ҷавон,
Мағзи хўрда халоси мори силоҳ.

Хўрда гаҳ кирм мекунад таҳқиқ,
Олими Ғарб дар биёбон низ.
То кушояд зиёда мағзи Ватан
Дар самову замину инсон низ.

Ватане к-аз пиёдамағзонаш
Ғарқа дар хуни халқи худ афтод,
Мағзи тифлу наберахоронро
Бингарад чун асири бефарёд:

Мағзи ояндаи Ватан хўрдан
Мешавад суннати наве акнун.
Дар ҷаҳон ҳеҷ миллате бошад
Олиме зояд ин қадар бехун.


Зиёии мо дар раҳи миллат
Се истгоҳ дорад:
Яке маҳал,
Дигар унвон,
Се дигар чатан.
Раҳ ба раҳ башар низ мегўяд,
Ба хотири он се.
Муллои мо дар тариқати Худо
Се истгоҳ дорад:
Яке ҷонамоз,
Дигар сари хони мардум,
Се дигар чатан.
Гаҳ-гаҳ миллат низ мегўяд-
Ва аҳли исломро дар назар дорад,
Яъне, пеш аз ислом ў бўзина будааст.


Олиме гуфт, ки илм собит кард:
75 дар сади одамон ҷонварандешанд,
21 дар сад рустанипиндор,
4 дар сад одамвор.

Гуфтамаш: – Чашм бар ин нукта Нуқтаи ашки сидқ мемонад Ва мебинад:
75 дар сад метананд, мекананд, мезананд Ва ме...ва ме... ва ме... ва ме... ва ме...
21 дар сад мерўянд, мешукуфанд, мепазанд, Ва ме...ва ме...ва ме... ва ме.. ва ме...

4 дар сад меҷўянд, мешикофанд, меофаранд
Ва офаридаро дар дасти 75 дида
Меҳаросанд,
Дар дасти 21 дида
Меандешанд,
Дар дасти 4 дида
Мезавқанд
Ва ме... ва ме... ва ме... ва ме... ва ме...


Ту ҷангаливу то дили ту синамол
Лабам чу мурғи парбурида меравад.
Чу оҷизе назора дасти ламс боз
Гиёҳи гуна-гуна чида меравад.

Канори чашмам аз гули ту пур шуда
Шамими барг-барги он дигар-дигар
Валек ҳар қадар дарунтар равам
Гули нави ба нав биёбам он қадар.

пешина
аз 186
навбатӣ