Ин ғазалро минбаъд барои дилам оҳанг бастам ва ҳар замон замзама мекунам. Шеър дар баробари назокати зебанда доштанаш, ҳамчунин дардҳои ҷонкоҳи иҷтимоъро бо худ мебарад.
Минбаъд аз силсилаи ғазалҳои шоира баҳраманд гардида, чанде аз онҳоро дар лавҳи ҳофизаам сабт кардаам. Ҳоло ин чанд шаҳбайтҳоро пешорўи шумо ва пешорўи дили худам мегузорам, ки бори дигар лаззати маърифат эҳсос шавад:

Корвони шабнами чашмони ман
Дар биёбони ҷафо афтодааст.

---

Ту хуршедиву Сабрин моҳи яктост,
Самои ишқи мо яктост, кофист.

---

Озмуни одамӣ пеши Худост,
Дар мурувват пешдастӣ боядо!

---

Чу хазоне таҳи по мешиканад,
Ба сад имдод садо мешиканад.

---

Тоати кинаварон куфр бувад,
Ба кафи даст дуо мешиканад.

---

Ашки сўзони ҷудоӣ бўи тўфон мекунад,
Лолаосо бо фурўғи ханда мепўшем мо.

---

Ҳусни дил ишқ бувад, варна тапидан набувад,
Сабз андеша бувад, варна дамидан набувад.