Степан:

• Не, Варвараҷон, ман аз башараи комендант безорам.
  Варвара:
• Пас куҷо рафтан мехоҳӣ?
  Степан:
• Ба беша, мефаҳмӣ ба беша меравам.
  Варвара:
• Чӣ, дар беша паноҳ мебарӣ?
  Степан:
• Партизанҳоро ҷустуҷӯ мекунам ва агар ёбам, ба онҳо ҳамроҳ мешавам.
• Агар наёбӣ?
• Агар наёбам, пас намегардам, коре карда аз хатти пеши фронт мегузарам ва ба Аскарони Сурх ҳамроҳ мешавам.
• Мо ба мардуми деҳа чӣ мегӯем?
• Мегӯй ки ба шаҳр, назди комендант рафта буд.
• Агар одамони комендант ва ё худи ӯ туро суроғ карда ояд?
• Мегӯй ки ба шаҳр, назди комендант рафта буд.
• Баъд мо чӣ кор мекунем?
• Ту метавонӣ, ки баъди даҳ-понздаҳ рӯз бачагонро гирифта, ба деҳаи Винюково назди хоҳарат Оксана биравӣ.

Ҳамин тавр шабона Степан бо Варвара хайрухуш карда баромада рафт. Пагоҳӣ ҳангоми наҳорӣ Андрей аз модараш пурсид:

• Оча, падарам канӣ?
• Ба шаҳр назди комендант рафт, шояд бегоҳӣ биёяд.
• Чӣ, худаш рафт ё даъват карданд?
• Даъват карданд, писарам: ду политсай омада гап заданд ва Степанро ҳамроҳашон гирифта рафтанд.

Бегоҳӣ падараш барнагашт. Рӯзи дигар ҳам аз ӯ