БА ХУБӢ-ХУБӢ, БА БАДӢ-БАДӢ

Устошарофро ман хуб мешинохтам. Вай марди миёнсоли қадпасте буд ва зимистону тобистон таҳти як ҷома мегашт. Ӯ саги калони хокистарранге дошт. Дар бораи зӯрӣ, тобоварӣ ва ба соҳиби худ хуб хизмат кардани он саг дар байни мардум ҳар хел ҳикояҳо паҳн шуда буд. Нақл мекарданд, ки чӯпонҳо панҷ сар гӯсфанд дода, сагро гирифтанӣ шудаанд, аммо Устошароф розӣ нашудааст. «Саг ҳаёти маро борҳо аз марг халос кард, онро ба бист сар гӯсфанд ҳам иваз намекунам», - гуфта ҷавоб додааст Устошароф.

Боре овозае паҳн шуда, ҳамаро ба ҳайрат мононд. Ман сонитар ин воқеаро пурра фаҳмида гирифтам.