Боре Устохайрулло ба осиё, ки дар паси бозорҷои воқеъ гардида буд, наомада монд. «Шояд, пирамард касал шуда бошад», - мегуфтанд одамон. Аммо ин фикри онҳо ғалат баромад. Фардо соатҳои дувоздаҳи рӯз марде ба бозор омада, ҳикоя кард, ки ба ростии гуфтаҳои ӯ боварии ҳеҷ кас наомад. Вай гуфт, ки Устохайрулло дар назди дарвозаи ҳавлии худ ба море дарафтода, онро дошта гирифта, бо дандонҳо газид ва сониян баланд бардошта ба замин зад. Мор ҳамон лаҳза ҷон дод. Дере нагузашта худи Устохайрулло омада монд.

Вай чунон хушҳол буд, ки мондан гиред. Ман ӯро ҳеҷ гоҳ то ба ин дараҷа хушнуд надида будам. Вақте ки одамон гуфтаҳои он мардро ба Устохайрулло расонданд, вай табассум карда:

• Гапаш рост, - гуфт ва шарҳ дод: - Чӣ тавре ки медонед, хонаи ман дар паси роҳи калон, дар доманаи