Ба ин сабаб, ҳар як одаме, ки дуруст фикр мекунад, медонад, ки Ватан модари ӯст, Ватан хеш ва табори ӯст. Ватан, зан, фарзанд, ҳамшира ва хоҳари ӯст, Ватан ҳама чизи ӯст, Ватан номус ва шарафи ӯ ва ҳаёти ӯст! (250 калима)

Шарифҷон Ҳусейнзода

ЛУҒАТ

каторга — каторга, машаққатгоҳ (ҷойи кори маҷбурии маҳбусони бадарғашуда)

5

Вазифаи зарфҳоро шарҳ диҳед.

МЕҲР

Ба Неъмат Қаробоев

Субҳ медамид. Ситораи бомдодӣ дар паси кӯҳи баланд чашмак мезад. Дар ин ҳангом насим муждаи висол овард, дар ҳама ҷо ҳангомаи шодӣ ва сурур бархост, дили мо ҳам чун ғунҷаи гулҳои пагоҳӣ кушода гардид.

Эй меҳмонони азиз, эй фарзандони Ватан! Вақте ки қаҳрамонии туро шунидем, дар ангуштари дили мо нигини муҳаббат ҷойгир шуд, фикрҳо ба ҷавлон омаданд ва пару бол густурданд, муқаддастарин андешаҳои модар интизори дидори ту буданд. Аммо медонем, ки туро вазифа ва вафо дар пеши Ватан зинда нигоҳ доштани шарафи номварон ба ҳарбу зарби сахт даъват кард, мо аз якдигар ҷудо шудем. Вале ёдат ҳамеша дар хонаи дил меҳмони мо буд. Оё медонӣ, чӣ сон туро мо ёд кардем? Агар орзуи васлатро мекардем, умед туҳфаи оромӣ мебахшид. Мана, кунун ба ин мурод расидем. Чӣ хуш, ки Ҳофизи бузургвор гуфтааст: «Донӣ, ки чист давлат? Дидори ёр дидан!»

Хуш омадӣ, пардаи чашм пойандози ту бод!

Соли 1941 буд. Дар айни сурур ва шодмонӣ аз чанголи палиди фашистони немис захме ба дил нишаст ва ҳар рӯз бузургтар ва сӯзноктор шуд. Ҳар рӯз дар ин фикр будам, ки ин захмро чӣ гуна давою дармон кунам. Билохир дар