паҳлӯи роҳ бархӯрда, шарракӣ шикаст. Шохбарот надонист, чизи шикаста косахонаи танбӯри дасти худаш будааст.

Ароба бо шасти аз аввала тез ҳамоно қафонокӣ мерафт ва ба нимҳамвории доманаи теппа расида ва чанд бор яклаба гардида, қариб чаппа шуда, вале хушбахтона ин фалокат рӯй надода, ниҳоят суст гашта, истод. Тӯйчихон, ки ҳанӯз болои он буд, баъди чанде ба худ омада, аз ароба фаромад ва тарафи Шохбарот, ки дар гӯшаи роҳ, паҳлӯи санг хобида буд, давид.

• Ба хайр? - ба вай расида, суол намуд Тӯйчихон осемасар.

Шохбарот ҷавоб надод, ки нигоҳаш аз косахонаи шикастаи танбӯр канда намешуд.

• Шукр гуфтанат лозим, ки худат саломат мондӣ, - ба забон овард аз нав Тӯйчихон зӯр зада.

Вале ин ҳам боиси таскини Шохбарот гардида наметавонист.

• Ҳамроҳат омадам, ки вақти тарона хонданат навозам, вақти дам гирифтанат навозам. Аммо бе танбӯр навохта мешавад магар?! - Шохбарот кафида буд чунин.

• Хайр, ин ҷо, ягон танбӯри дигар ёфт мешудагист барои ту.

• Ғайри ин танбӯри худам бо дигараш навохта наметонам, балки намехоҳам!... - афзуда буд вай: - Барои ҳамин ба тӯйхона намедароям. Қафо бармегардам ман.

Тӯйчихон намедонист чӣ ҷавоб бидиҳад акнун.

• Ба ту он қадар душвор не, - изҳор дошта буд боз Шохбарот барои Тӯйчихон, - чунон ки ба ман душвор! Ту, бисёр нашавад, ягон лаълича ба даст мегирию тараннума идома медиҳӣ. Аммо ҳисоби ман, бе ин танбӯр, гум шудааст.

Гирди Тӯйчихону Шохбарот аз мардуми Исфара чанд нафар ҷамъ омада буданд. Ва яке аз онҳо, ки риши хурмой дошт, танбӯри косахонааш шикастаро аз паҳлӯи санг бардошта, зеҳн монд. Пасон чанде боз ба раду бадали Тӯйчихону Шохбарот гӯш фаро дода, билохир изҳор кард:

• Шумо ба тӯйхона даромадан гиред. Тӯй пагоҳ шурӯъ мешавад, то пагоҳ ягон илоҷ меёбем нисбати танбӯри шумо.

Шохбарот андеша кард, ин марди хурмоириш, аҷаб не, барои вай ягон танбӯри нав оварданӣ. Аммо Шохбарот бо ин танбӯри худаш одат кардааст ва дастонаш дастаи танбӯри худасро