тамиранд ва Исфаразамин аз нанги набард ва куштори беасоси ҳунарварони номиаш ва санъаткорони беҳамтояш эмин монда тавонад...

...Қорӣ Носир ва аробакашҳо, дар Исфара, доири ин муҳокима меронданд ва радду бадал доштанд. Бармеомад онҳо ба қисмати Умар Ҳофиз бетараф буда наметавонанд ва аз ин боис ба кӯҳистон баромадан мехостанд ба ҷустуҷӯ ва дарёфти вай ва ҳамроҳони бо вай рафта. Қорӣ Носиру дӯстонаш ва шогирдонаш дастаи милиционерҳо ва ихтиёриёнро ҳамчунин бо худ гирифта буданд. Ҳарчанд Умар Ҳофиз намехост шумори бештар аз думболаш рафта бошаду шумораи бештар нобуд гардад, аммо Қорӣ Носиру дӯстонаш чунин карда буданд ва аз думболи корвонбошӣ ва кофтукоби вай равона шуда буданд. Зеро ҳадҳоро ва хоса ҳадҳои мантиқиро даршикаста буд рафторҳои Умари Дузду дастааш ва барои ҳамин рафта буд Умар Ҳофиз бо чанд нафари камшумораш алайҳи дастаи сершумор ва мусаллаҳи вай ва дастаи ташкилкардаи Қорӣ Носир низ мерафт аз думбол ва барои кофтукоби корвонбошӣ.

Гӯё ин кам бошад, Мирзои кӯчак ҳам рафтагӣ буд ба самти кӯҳистони пурпечи ҳавлбор. Вале рафтани вай чигили илова пеш оварда метавонист дар кӯҳистон, ки бе ин ҳам Умари Дузд аз шикори Мирзои кӯчак даст накашида буд. Аз ин муҷиб Қорӣ Носиру ҳамроҳонаш Мирзои кӯчакро пас гардонида буданд ҷониби маркази Исфаразамин.

Вале дар Исфара ҳам истода наметавонист Мирзои кӯчак. Охир вай медонист, рафтану ҷони худро ба гарав гузоштани Умар Ҳофиз то ҳадде ба худаш (яъне ба Мирзо) вобастагӣ дорад. «Дигарон барои ман ҷонбозӣ кунанду худи ман ором биистам ин ҷо?» — бо тарзи кӯдакона андеша меронд Мирзо.

Ҳуллас аз Исфара баромада, аз думболи дигарон рафта буд Мирзо.

Вале калонсолони рафтаро наёфта буд ва баъди гузашти соатҳои зиёд дарк карда буд, миёни кӯҳистони азамати пурпечу осмонҳарош роҳгум задааст.