Хабари нағз чӣ бошад?
Мавизу мағз чӣ бошад?
Холида-хола мурдааст,
Шутур хамирша хӯрдаст.

Даҳонам пури ханда,
Кампир дар сари тахта.
Танӯраш нотасфида,
Самбӯсааш нопухта.

Хуршедахон халос шуд,
Музаффарҷон халос шуд.
Аз хӯрдани самбӯса
Сагу пишак халос шуд.

Ҷек, хурсандии муборак!
Рӯзи шодӣ муборак!..
Чунон бо шавқу шӯр овозхонӣ мекардам, ки аз омадани модарам хабар наёфтаам. Яке ақиб гашта бинам, модарам! Ӯ чашмони аз гиряи зиёд сурхгаштаву варамидашро калон-калон кушода буд. Ман даступо хӯрда будам. Намедонистам аз пеши чашми мутаҳаййираш куҷо пинҳон шавам. Модар бо қаҳр кафгирро аз дастам кашида гирифт.
— Чӣ гуфтӣ?! Ҷек аз самбӯсахӯрӣ халос шуд? Наход, самбӯсаҳои бо сад азоб пухтаи кампири бечораро ба Ҷек медодӣ?! Шарм надоштӣ? Маълум мегардад, ки шумоҳоро тарбияти хуб надодаем. Гумон кардаам, ки ба рафтори ману падаратон пайравӣ мекунед. Ту, Муаззам, ба кӣ рафтай? О, дар хонадони мо чунин бетарбиятҳо набуданд ку? Ку, додару хоҳаратро ба хона дарор. Ҳатман рӯзи дигар ба як ҷо рафта меоем.
То дер хобам намебурд. Пеши назарам кафгире меомад, ки модар аз дастам бо шаст канда гирифта буд, ҳамчунин, чеҳраи пур аз ғубори ғами ӯ ва ифодаи ғазабе,