– Ба хотирам омад.– Чернов хандида дасташро ба китфи Ҷовид ниҳода афзуд:
– Ту он вақт хурд будӣ. Ҳоло марди калон шудаӣ. Ба чанд даромадӣ?
– Ба чордаҳ.
– Пас, падарат омад?
– Боре омаду “як шаб истода рафт. Баъдтар фаҳмидам, ки ба Афғонистон гузаштааст, аз пасаш омадаму ин ҷо дар сарҳад мондам.” Сухани падар ёддо-даро гуфт.
– Хушбахт будӣ, ки нарафтӣ! Марди ҳақиқӣ ватанро партофта намегурезад. Интернатро, ки хондӣ, донишгоҳро мехонӣ, ана пас одами баэҳтироми замони худ мешавӣ.– Чернов нигоҳе ба атроф андохт ва бо табассум илова кард:– Пас ин сӯҳбати моро ба ёд овардаю ба ман раҳмат мегӯӣ.
Ин дам яке аз ёронаш ба Чернов чизе гуфту ӯ ба соаташ нигариста сӯйи Ҷовид озмоишкорона зеҳн монда афзуд:
– Ман як духтару як писар дорам. Писарам ҳамсоли ту, балки ки як сол аз ту калон. Ҳоло хонаамро пӯшида буд кунам, онҳоро меорам, пас туро бурда шинос мекунам. Ӯ табассум кард. Лекин ту забони русиро ёд гир, хуб!
– Забони русиро медонам,– Ҷовид бо ду-се калимаи нав ёдгирифтааш мандонамӣ кард. Ва сухани ҷониби ҳамроҳаш гуфтаи Черновро шунид:
– Пётр Михайлович, мо бояд тарзи кор кунем, ки наслҳои оянда бо дӯстию рафоқат зиндагӣ кунанд.

Чернов дар як рӯзи боронии баҳор, ки ҳар лаҳза бод хестаю барқ чароғак мезад, бо ду нафар ҳамсафонаш аспсавор дар байни ботлоқу санглохҳои соҳили Ҷайхун қадам зада, дар дил гашта-гашта худро мазаммат мекард, ки чаро ба чунин як гӯшаи аз назарҳо дур ва дилгиркунанда, ки чунин коре, ки то ҳол накардаасту намедонад, розӣ шуд. Ба босмачӣ рӯбарӯ шудану пулемёт монда ӯро гурезондан дигару дар сарҳад, дар соҳили дарё, ки ҷазираю гузаргоҳҳои бисёр дорад, шабу рӯз нишаста, интизор шудан, ки душман аз куҷо сар боло мекунад, дигар аст.
Рӯзи душанбеи гузашта худи Андреев Фёдор Матвеевич (сардори раёсат оид ба корҳои сарҳадӣ) аз Маскав занг зада, Черновро ба наздаш даъват кардию байнашон чунин гуфтугӯзор шуд.
– Фидокорию қаҳрамонии шумоён буд, ки Бухорои пӯсидаи амирӣ ба Буҳорои сотсиалистӣ иваз шуд. Ин кору қаҳрамониҳои шумо дар таърихи сохти ҷаҳони сотсиалистӣ сабт аст.
– Рафиқ генерал, чандон қаҳрамонӣ накардаем, - Чернов стулашро пештар давонд.
– Шумо хоксориро як тараф монед, - гуфт Андреев ва самимона табассум кард ва ба чанд лифофаи дар гӯшаи мизаш рӯйи ҳам чида, ишора карда афзуд:
– Ин номаҳо аз Бухоро, Фарғона, Хева ва дигар шаҳрҳо ба номи рафиқ Сталин омадаанд. Навиштаанд, ки болшевиқҳо он орзую омоли бо баробарию бародарӣ зиндагӣ карданро, ки мардум ҳазорсолаҳо дар афсонаҳо мегуфтанд, дар китобҳо