*Подшоҳро ончунон мадҳу ситоиш карданд, ки Худо аз яккаву ягона будани худ шарм дошт.

*-- Навис: «Во дареғо, во ҳасрато!!! Мо ба ин дунё чаро омадаему куҷо меравем?!»
-- Навиштам.
-- Хат зан!!!

*Маро маъзур доред, ки табиати чор фасли сол дар ниҳоди ман ғунҷида. Зеро ки Инсонем, нусхае аз Табиат, ки Худойи мутаол офарида!

*Ман ба китобхона даромадам,
Ӯ (мансабдор) вориди тарабхона шуд.
Ман китоб кушодам, ки ҳама дунёи маъонӣ буд: андарз буду панд буду ҳикмату насиҳат…
Ӯ хон баркушод, ки ҳама анвои хӯрданӣ буд: қайлаву
палаву газаку кабобу шароб…
Ман сафҳа варақ задам,
Ӯ даст бар табақ зад…
Ду чашми азизи ман рӯи калом медавид,
Ду чашми ҳариси ӯ сӯи таом медавид…
Ман ақл пур мекардам,
Ӯ шикам пур мекард…
Ман мехондам,
Ӯ мехӯрд…
Ман мехондаму мехондаму мехондам,
Ӯ мехӯрду мехӯрду мехӯрд…
Ӯ ба ҳоҷатхона даромад,
Ман боз вориди китобхона шудам…

*Ҳар гоҳ ки вориди масҷид шавад, сар ба саҷда фуруд оварда, дар назди Худо муши мурда аст. Чун аз масҷид бурун омад, калламушеро мемонад, ки сад анборро оташ мезанад.