Ҳамагон аз ҷой мехезанд ва ба амир Исмоил таъзим менамоянд.

Ин воқеа дар моҳи муҳаррам ба таърихи дувисту ҳаштод буд.

Амир Исмоил: Албатта сухани пуртахнияти дӯстонро шунидан хуш аст, вале мо на барои ин омадаем. То замоне ки кофирони шабушкхор дар шимолу шарқии мамлакат бар амнияти мо таҳдид мекунанд, мо наметавонем бо фарогат ҷоми осоиш ба сар кашем. Ҳол он ки мебоист мо ба танзими умури дохилии хеш машғул мешудем. Ва имрӯз маҷбурем ҳама корҳои хешро сариъан анҷом диҳем. Шумо, бародарзодаи азизам, бо Симеъ-ал-Кабир ба Бунҷикат лашкар мекашед ва кишварро аз иғвои хонадони носипоси Ковус пок мегардонед ва Абузакриё Яҳёро ба ниёбати мо дар Истаравшан хилъат мепӯшонед. Баъди сомон бахшидани умури Истаравшан муддаиёни ғазовату ҷиҳодро бо сипоҳсолори мо Симо-ал-Кабир ҳамроҳ мекунед. Мо ишонро дар Фарғона интизор мешавем ва якҷоя дар Исфиҷоб бо лашкари амир Абуюсуф Яъқуб мепайвандем.

Аҳмад бинни Наср: Оли Ковус аз қадим бар ин вилоят ҳукумат доранд ва мардум аз ишон пуштибонӣ мекунанд.

Амир Исмоил: Баъди осӣ шудани Ғурак писари Ковус бар хилофат, ин тарахҳуму ғамхории мо буд, ки ишонро боз ба сари қудрат овардем. Ва имрӯз алами нофармонӣ баланд кардан мехоҳанд ва дар интизори фурсат ҳастанд. Мо вақте ба ғазовот меравем бояд аз ақибгоҳи хеш мутмаин бошем.

Аҳмад бинни Наср: Мо ҳамтур наметавонем ишонро...

Амир Исмоил (ба хашм аз ҷояш мехезад): Қудрат ҳар сабаберо муқаддас месозад. Нофармонӣ ба ҳукумати марказӣ магар сабаб нест?! Тоҳириён ин вилоятро ба намояндаи Оли Сомон Яҳё бинни Асад муи мо дода буданд. Мо ба онҳо бахшидем...

Абузакриё Яҳё (шӯхиомез): Боз ба Яҳё бинни Асад бармегардад. (Ҳама механданд). Ҳукумати Арманистон ҳам ба ман тааллуқ хоҳад гирифт?

Амир Исмоил: Мо надонистем, ки бародари мо то ин андоза шӯх ҳастанд.

Абузакриё Яҳё: Ман ба ҷидд мегӯям. Абуубайдуллоҳ Муҳаммад Афшин бинни Абилсоҷ фармондори Армани