Амир Исмоил: Хилъати моро ба ӯ бипӯшонед ва алами моро бо ӯ дар шаҳр бигардонед.

Фазл: Фардо, баъди ин маросим, раиси Бухоро, яъне Абилҳафси Сағир бо бузургони Бухоро ба зиёрати ҷаноби олӣ меоянд.

Амир Исмоил: Э дареғ... Номи калону шаҳри вайрон. Мо ҳашаме надорем, ки лоиқи ному мартабаамон бошад. Э дареғ...

Фазл: Амирам худ ҷои ҳама ҳашами дарборро мегиранд. Дил танг мадоред. Шодӣ бояд кард.

Яҳё: Афсӯс, моҳи рамазон асту...

Амир Исмоил: Ба Самарқанд пайк фиристед дили амири саросари Варорудро шод гардонед...

Соҳили Рӯди Кармина

Амир Исмоил, Фазл ва Яҳё ба сӯйи қароргоҳи хеш бармегарданд. Ҳоҷиб давон-давон ба истиқболашон меояд. Бо ҳаяҷону нафасзанон фикрашро ба зӯр ифода менамояд.

Ҳоҷиб: Ҳоло қосиде аз ҷониби Абилҳафси Сағир омадааст. Мегӯяд, ки факеҳи бузург бо тамоми бузургони Бухоро мерасанд.

Амир Исмоил: (бо асабоният) Чӣ шармандагӣ! Амир Исмоил бо тамоми бузургони давлати Сомониён ба Бухоро ворид мешавад. Э хок бар сарам. Ҳатто мо дар баробари ҳашами як факеҳи бухорӣ ночизу ҳақир менамоем. Чӣ расад ба шаҳри Бухоро!..

Яҳё: Амирам, дигар дилтангӣ суде надорад.

Амир Исмоил: (каме ором шуда) Оре, дигар намешавад ин сари расвоиро бигрифту гурехт.

Фазл: Фурсат меравад. Бояд тадоруки сафарро дид.

Амир Исмоил: Оре, се нафар ҳашами бузург аст ва омодаги гирифтанаш ҳам ба ҳамон андозаи бузургиш мураккаб аст!

Фазл: Пас бояд чорае ҷуст.

Яҳё: Оё метавонем чанд нафареро аз афсарони гурӯҳ дар либоси бузургони Самарқанду Усрушана, Фарғонаву Чоч биороем?

Амир Исмоил: Фақат ҳамин расвой намерасид.