ҶАНГ
– Ту чаро дар вақти ҷанг мегурезӣ?
– Охир...
– Не-не, чаро дар авҷи ҷанг мегурезӣ?
– Охир...
– Не-не, чаро хомӯшу тарсу мегурезӣ?
– Нагурезам...
– Нагурезӣ, мекушад-а?
– Нагурезам, мемурам...
– Ягон кас мекушад?
– Не... Дилам торс мекафаду мемурам.
– Чӣ? Ягон кас ба ту зулм кард, ситам кард?
– Не...
– Баъд чӣ хел дилат торс кафида мемурдайӣ?
– Дилам соф шудагӣ. Об якзарба чакидан гирад, сангро шикоф мекунад.
– Ба ту чӣ бадӣ кардам?
– Бадӣ накардаед. Лекин магнитафонатон як қартаро тоб додан мегирад... Лентайи магнитафони шумо мана хӯрда кард... Гап як бор мешудагист, ду бор мешудагист!?
– Агар ба як бору ду бор камбудӣ ислоҳ мешуд...
– Як умр «чоят маззайи зак медиҳад!» мегӯед...
– Рост мегӯям!
– Ман зак ҳамроҳ кардам ба об? Худатон вақти ағбаро гузаштан раҳораҳ нишон дода мегуфтед, ки мардуми қадоба обхона надорад. Ҳар ҷо рост ояд, мешинад. Барфу борон, ки борид, шушта ба рудбор нишеб мекунад... Ман чӣ хел он маззаву таъмро аз ин оби равон ҷудо кунам?
– Гуфтам-ку, ҷӯшонда дар зарфҳойи калон гирифта мон, такшон шавад.
– Ҳамин хел кардам, батар шуд. Ҳал гашта батар шуд.
– Хӯрок мепазӣ, гӯшт бӯйи ҷин мекунад.
– Боз айби ман. Худатон гуфтед, ки дар кӯҳ мол мурад, чӯпони баинсоф мурдаро бар хар бор карда то деҳа меорад, ки ишкамбаву рӯдааш якҷоя мешавад. Соҳиби мол он гӯштро ба қассобхонайи шаҳр мебарад. Қассоб, аз сад навадро зада, гӯшти ӯро насия мегирад ва ба гӯшти моли хеш сарборӣ карда мефурӯшад ва...