Гуфтам, ки ҳама ба хоб рафтанд,
Мо ҳам биравем ё бишинем?
Гуфто чи хуш аст хоби ширин,
Девона шудӣ, чаро бишинем?
Мо ҳам, ба Худо, ки хоб рафтем,
Эй моҳ, магӯ биё бишинем!

Эй шӯх, биё канори мо шин

Эй шӯх, биё канори мо шин,
Эй шӯхаки ғамбарори мо, шин.
Як бор маро ту гуфта будӣ:
Дар ин лаби ҷӯйбори мо шин.
Ношукрӣ аз он задаст моро,
Чун мо ту накун, канори мо шин.
Ҳе, бин, тани мо чанори хушрӯст,
Дар сояи шаҳчанори мо шин.
Ҳе, бин, сари мо сари манор аст,
Хушрӯ ба сари манори мо шин.
Гар тори манор хуш набошад,
Беғам бифаро, ба тори мо шин.
Чун халтаи бор бор кардем
Сад бор туро ба тори мошин.
Як бор туро чи гуфта будам:
Оҳиста фаро зи тори мошин.
Тори ту ҳазор бор хуштар.
Дар хок ҳазор тори мошин.
Ту даст бидеҳ, ба раҳ бароем,
Дигар набаро ба тори мошин.
Ҳо, гулчамане ҳамеша мегуфт:
Хуштар таги по зи тори мошин....
Тори сари ту хуш аст гуфтӣ,
Аз тори ҳавову тори мошин.
Имрӯз ҳазор ноз дорӣ,
Ҳай маст равӣ савори мошин.