Дар банди дилам ҳазор ғам буд,
Бурд аз дили ман ғубор бӯса.
Эй гашта чунон ба бӯсае маст,
Кардаст маро хумор бӯса.
Як бор наёмадӣ, ки бинӣ
Кардаст маро чӣ кор бӯса.
Эй кушта маро ба бӯсае маст,
Мурдӣ ту барои чор бӯса.
Куштан ба ду бӯса хуш набошад,
Мекуш ба ду-се ҳазор бӯса!
Эй, дар саракат алов, хушрӯ,
Гӯ бар лаби ман бибор бӯса!
Эй, дар сари нанг хуб гуфтӣ:
Дар синаи ман бикор бӯса!
Киштем ду бӯса дар зимистон,
Гуфтӣ, ки бичин баҳор бӯса!
Сайёд кунад шикор оҳу,
Ман мекунаме шикор бӯса!

Гуфтам, ки бидеҳ ду бор бӯса

Гуфтам, ки бидеҳ ду бор бӯса,
Шӯяд зи дилам ғубор бӯса.
Дар баччаи гушна мурдаме гуфт,
Якбора бигир чор бӯса!
Гуфтам лабакат биёр, ширин,
Бо панҷаи худ шумор бӯса.
Гуфто накунад басӣ агар ин,
Ошат бишавад ҳазор бӯса!
Ду бӯса чӣ масти маст кардам,
Девонаи ҳот чор бӯса.
Гуфто чӣ ғам аст? Мекунад боз
Ҳушёр туро ҳазор бӯса.
Як бӯса задам, ки рафт ҳушам,
Додаст яке нигор бӯса.