Дар косаи тар мазан дигар даст,
Охир, ту занӣ, на чокари шӯ!
Эй ёр, бирав, биёр чокар,
Роҳат бикуне ту дар бари шӯ!
Парво накуне, зи дасти парҳез
Резад чу кабӯтарон пари шӯ.
Гар чашм ба рӯи ӯ кушояд,
Шамшер бикаш ту бар сари шӯ!

Эй, дарду ғами ту дар сари шӯ

Эй, дарду ғами ту дар сари шӯ,
Бе ғам бинишин ту дар бари шӯ.
Аз хотири шӯй чанги ғам шӯй,
Бе ғам нанишин ту дар сари шӯ.
Аз боғи биҳишти нозанинат,
Оҳ, омадаӣ ба хотири шӯ!
Хоки ду ҷаҳон ҳамеша бод аст
Бе ту, ба Худо, ба як сари шӯ.
Дар хонаи хеш ҷо наёбӣ
Аз дасти китобу дафтари шӯ.
Фарёд занӣ, ҳазор фарёд,
Як бор набишнавад кари шӯ.
Бо собуни шӯй ҷома шӯӣ,
Бо собуни худ бишӯ сари шӯ.
Ту ҷомаи шӯ нашӯю рав, зан
Онро ту ба пушти ин хари шӯ.
Хуш бод, агар хамир шӯрӣ,
Зинҳор машӯр бар сари шӯ!

Мардӣ ба ҷаҳон намефурӯшем

Мардӣ ба ҷаҳон намефурӯшем,
Мардем чунон, намефурӯшем.
Мо ошиқи зори навбаҳорем,
Гулро ба хазон намефурӯшем.